Translate

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Πάτρα: «Γροθιά στο μαχαίρι» για τους παιδικούς σταθμούς από Πελετίδη








«ΠΡΩΤΟΣ ΓΥΡΟΣ» ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πάτρα: «Γροθιά στο μαχαίρι» για τους παιδικούς σταθμούς από Πελετίδη
Στα βαθειά και για τα σκουπίδια και χρηματοδοτήσεις από ΕΣΠΑ που …κάποιοι ψαλιδίζουν
[11:07,22/06]


Του Γιάννη Γεωργόπουλου


Παραπάνω από καυτό αναμένεται να είναι αυτό το καλοκαίρι αλλά και οι πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου ως προς τα Δημοτικά πράγματα καθώς η νέα Δημοτική Αρχή του Κ. Πελετίδη είναι αποφασισμένη να κτυπήσει «γροθιά στο μαχαίρι» σε ότι αφορά τη λειτουργία των Δημοτικών Παιδικών Σταθμών , σε συνδυασμό με την απορρόφηση όλων των παιδιών.
Ο κύβος – σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες – έχει ριφθεί στη « Λαϊκή Συσπείρωση» και ο στόχος είναι η απορρόφηση όλων των παιδιών σε συνδυασμό με την αλλαγή του καθεστώτος ομηρίας που υπάρχει στους εργαζόμενους .
Παράλληλα χωρίς να μπει σε αμφισβήτηση η λειτουργία των σταθμών, θα κληθούν οι άλλες παρατάξεις να πάρουν θέση για το κατά πόσο συμφωνούν με την έως σήμερα εφαρμοζόμενη πολιτική , ενώ είναι αδιαπραγμάτευτο το πώς θα επιχειρηθεί να καταδειχθεί ο ρόλος της κυβέρνησης.
Οι χρηματοδοτήσεις

Μεγάλο θέμα θεωρείται από τη νέα Δημοτική πλειοψηφία η οποία αναλαμβάνει καθήκοντα το φθινόπωρο και η ανάδειξη όσων φέρνει μαζί του το ΕΣΠΑ και οι χρηματοδοτήσεις , καθώς εάν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες η πόλη μπορεί να τύχει χρηματοδοτήσεων μεγαλύτερων από αυτές που μέχρι σήμερα παίρνει, τότε θα υπάρξει μείζονος σημασίας ζήτημα με την περιφέρεια.
Παράλληλα θα τεθεί επί τάπητος η επιτάχυνση για την κατασκευή της μίνι περιμετρικής, η οποία προεκλογικά από κάποιους έγινε πασαρέλα, αλλά και η επίσπευση των εργασιών για το άνοιγμα της οδού Κανακάρη.


ΠΗΓΗ:
http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=64371

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Βιβλιοπαρουσίαση στη Γούβα







Η Επιτροπή Ειρήνης Γούβας, η ΠΕΑΕΑ, το Συνδικάτο Οικοδόμων, η Ενωση Γονέων 2ου Διαμερίσματος, ο Σύλλογος Γυναικών 2ου Διαμερίσματος και η Επιτροπή Συνταξιούχων ΙΚΑ 2ου Διαμερίσματος διοργανώνουν αύριο Σάββατο, στις 19.30 μ.μ., στην πλατεία Πλυτά στη Γούβα, εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Ρ. Ντατ «Φασισμός και κοινωνική επανάσταση», η οποία θα πλαισιώνεται από Θεατρικό, προβολή ντοκιμαντέρ, καλλιτεχνικό πρόγραμμα, έκθεση βιβλίου. Στο χώρο της εκδήλωσης θα συγκεντρώνονται τρόφιμα για τις οικογένειες που έχουν ανάγκη.

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Σαν σήμερα... 20 Ιούνη - 902.gr





Σαν σήμερα... 20 Ιούνη - 902.gr



1824 Ο οθωμανικός στόλος επιτίθεται στα Ψαρά - μια από τις σημαντικότερες ναυτικές βάσεις των επαναστατημένων Ελλήνων - και τα καταστρέφει ολοσχερώς.
1870 Πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Ζιλ Ντε Γκονκούρ, από τον οποίο (και τον αδερφό του) πήρε το όνομά του το κορυφαίο λογοτεχνικό βραβείο της χώρας.
1933 Πεθαίνει η Γερμανίδα κομμουνίστρια Κλάρα Τσέτκιν, ηγετική μορφή του διεθνούς γυναικείου και επαναστατικού κινήματος. Μεταξύ άλλων, υπήρξε επικεφαλής του προλεταριακού κινήματος των γυναικών της Γερμανίας και δούλεψε στις διεθνείς σοσιαλιστικές οργανώσεις των γυναικών, ενώ από το 1921 ήταν μέλος του προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ' Κομμουνιστικής Διεθνούς και επικεφαλής της Διεθνούς Γραμματείας Γυναικών της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Με δική της πρόταση, στη Β` Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιερώθηκε η 8η του Μάρτη ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας.
Η ίδια είχε γράψει για τη σημασία της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία το 1917: «Το σοβιετικό καθεστώς ξανάδωσε στις καταπιεσμένες και απελπισμένες γυναίκες όλων των χωρών την πίστη στο σοσιαλισμό, που είχε κλονίσει τόσο βαθιά η προδοσία της Δεύτερης Διεθνούς, την εμπιστοσύνη στην αναδημιουργική δύναμη του προλεταριάτου. Η ελπίδα της απελευθέρωσης γεννήθηκε πάλι στην καρδιά τους κι εκδηλώθηκε με την απόφαση της συμμετοχής τους στον επαναστατικό αγώνα. Η ρωσική επανάσταση ξύπνησε σ' όλες τις καπιταλιστικές χώρες της Δύσης τη συνείδηση των γυναικών, θυμίζοντάς τους πως είναι κι αυτές άνθρωποι, πως έχουν κι αυτές ανθρώπινα δικαιώματα. Κι έτσι σ' όλες τις μη σοβιετικές χώρες ένας στρατός από εκατομμύρια εργαζόμενων γυναικών, μέσα από τη θύελλα και τις φλόγες της προλεταριακής επανάστασης της Ρωσίας, άκουσε τη φωνή του Λένιν και στον Λένιν χρωστάει την αναγέννηση της ελπίδας και την ενίσχυση του θάρρους του. Χρωστάει το ξεκαθάρισμα του δρόμου και των μέσων του αγώνα για την κατάρριψη του καπιταλισμού...».
1944 Τμήματα του ΕΛΑΣ Εύβοιας χτυπούν σώμα από 280 ταγματασφαλίτες που ήταν οχυρωμένο στο χωριό Σέτι. Απώλειες του εχθρού: 70 νεκροί και 75 τραυματίες.
1963 Η Σοβιετική Ένωση απειλεί το Ιράκ με διακοπή της οικονομικής βοήθειας για τις συνεχιζόμενες διώξεις Κούρδων αγωνιστών και κομμουνιστών.
1975 Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υποστηριζόμενος από τη Νέα Δημοκρατία.
1977 Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας κάνει δεκτή την προσφυγή χωροφύλακα κατά της απόφασης για την απόταξή του, επειδή διάβαζε τον «Ριζοσπάστη».
1978 Ισχυρή έκρηξη βόμβας στον αθηναϊκό κινηματογράφο «Ρεξ» με 14 τραυματίες. Την ευθύνη για την τοποθέτηση της βόμβας αναλαμβάνει ακροδεξιά οργάνωση. Στον κινηματογράφο προβαλλόταν η σοβιετική ταινία «Πόλεμος σε όλα τα μέτωπα».
1983 Ο πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς ανακοινώνει την αναβολή του ανοίγματος του «Φακέλου της Κύπρου». Ήταν, ουσιαστικά, ο ενταφιασμός κάθε απόπειρας για τη διαλεύκανση του χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρο τον Ιούλη του 1974 και τα όσα επακολούθησαν («Αττίλας» Α’ και Β’). Πολλοί από τους εκπροσώπους της εγχώριας αστικής πολιτικής τάξης και κυρίως οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί μπορούσαν να είναι ήσυχοι.

902

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Επανάσταση;






Επανάσταση;


Οι καθαρίστριες είναι παράνομες. Το δικαίωμά τους στη δουλειά είναι παράνομο. Έτσι απεφάνθη ο Άρειος Πάγος. Έτσι αποφάσισε η Δικαιοσύνη. Που είναι ανεξάρτητη. Αλλά οι νόμοι βάσει των οποίων δικάζει η Δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητοι. Κουβαλούν επάνω τους όλη την εξάρτηση – και όλη την εξάρτυση – εκείνων που τους φτιάχνουν. Είναι οι νόμοι του αστικού κράτους. Είναι οι νόμοι των αστικών κυβερνήσεων. Είναι οι νόμοι του αστικού καθεστώτος. Και οι δικαστές την δικαιοσύνη αυτού του καθεστώτος, του αστικού, απονέμουν.
Οι καθαρίστριες είναι παράνομες. Αλλά ο κ.Λάτσης είναι νόμιμος. Το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης, το Mall του κ.Λάτση είναι νόμιμο. Έτσι αποφάσισε η κυβέρνηση. Έτσι ερμήνευσε το νόμο η κυβέρνηση. Το δικό της νόμο. Το νόμο του αστικού κράτους. Σύμφωνα με το νόμο του αστικού κράτους το αυθαίρετο του κ.Λάτση δεν είναι παρανομία. Είναι επένδυση. Σύμφωνα με το νόμο του αστικού κράτους στο αυθαίρετο του κ.Λάτση δεν θα επιβληθούν πρόστιμα. Αντίθετα. Θα δοθούν ενισχύσεις και αναπτυξιακά κίνητρα… Οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργίας απολύθηκαν. Ομαδικά. Έτσι αποφάσισε η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση έκρινε ως νόμιμη την απειλή του βιομήχανου Μάνεση ότι ή θα απολυθούν (ομαδικά) οι εργαζόμενοι ή θα κλείσει το εργοστάσιο. Δυο χρόνια πριν, η πρώτη πράξη της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη ήταν να στείλει τα ΜΑΤ ενάντια στους απεργούς της Χαλυβουργίας. Στείλαμε τα ΜΑΤ γιατί οι εργάτες είναι παράνομοι. Είναι παράνομο να κρατούν οι εργαζόμενοι κλειστό το εργοστάσιο, είπε τότε ο Δένδιας. Σύμφωνα με τους νόμους του αστικού κράτους είναι παράνομο να απεργούν οι εργάτες. Ειδικά μάλιστα όταν απεργούν γιατί θέλουν τα εργοστάσια να είναι ανοιχτά για να δουλεύουν και όχι για να τους απολύουν. Λίγες βδομάδες αργότερα από την επιδρομή των ΜΑΤ, που ο Δένδιας τα είχε στείλει για να ανοίξουν το εργοστάσιο από τους απεργούς – που το κρατούσαν δήθεν «κλειστό» – εκείνος που έκλεισε το εργοστάσιο ήταν ο Μάνεσης. Και δυο χρόνια αργότερα εκείνος που απείλησε ότι θα ξανακλείσει το εργοστάσιο ήταν πάλι ο Μάνεσης. Αλλά η κυβέρνηση δεν έστειλε τα ΜΑΤ εναντίον του. Η κυβέρνηση δεν έστειλε εισαγγελείς εναντίον του για να κρατήσει ανοιχτό το εργοστάσιο. Βλέπετε, σύμφωνα με τους νόμους του αστικού κράτους, τα εργοστάσια είναι νόμιμο να τα κλείνουν οι βιομήχανοι. Σύμφωνα με τους νόμους του αστικού κράτους οι βιομήχανοι είναι νόμιμοι και όταν απολύουν εργαζόμενους με πρόσχημα «να μην κλείσει το εργοστάσιο» και όταν απειλούν να κλείνουν το εργοστάσιο για να απολύσουν εργαζόμενους… Αλλά αν αυτή είναι η δικαιοσύνη του αστικού κράτους, κι αν αυτή η δικαιοσύνη απορρέει από νόμους που είναι τέτοιοι επειδή ακριβώς το κράτος είναι αστικό, τότε δεν αρκεί να θέλουμε να αλλάξουμε τους νόμους. Πρέπει να γίνει σωστά. Δεν μπορεί να έχεις άλλους νόμους σε ένα ίδιο κράτος. Και τότε τι να κάνουμε, να αλλάξουμε, μήπως, το κράτος; Ε, προφανώς. Πώς αλλιώς; Αν θες άλλη δικαιοσύνη, τότε μόνο σε ένα άλλο κράτος θα παράγονται άλλοι νόμοι που θα απονέμουν άλλη δικαιοσύνη. Και πως να το κάνουμε, δηλαδή, το κράτος; Τι πάει να πει «από αστικό να το κάνουμε εργατικό»; Αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι κράτος του Λάτση και του Μάνεση, ε, τότε πως θα το μετατρέψουμε σε κράτος των καθαριστριών και των χαλυβουργών;. Τουτέστιν, να καταργηθεί ό,τι υπάρχει, να συντριβεί ό,τι ξέραμε και στη θέση του να οικοδομηθεί τί; Ένα κράτος που την εξουσία να φτιάχνουν νόμους και να εφαρμόζουν νόμους αντί για τους ανθρώπους του Λάτση και του Μάνεση, θα την έχουν οι άνθρωποι των χαλυβουργών και των καθαριστριών; Μα γίνονται αυτά τα πράγματα; Και πώς θα γίνουν; Υστερόγραφο 1: Στο πρώτο ερώτημα, αν «γίνονται αυτά τα πράγματα;», υπάρχει ασφαλής απάντηση (αλλά από την ανάποδη). Ιδού η απάντηση: Να περιμένει κανείς ότι το δίκιο τους οι καθαρίστριες και οι χαλυβουργοί θα το βρουν στο κράτος που κάνουν κουμάντο ο Λάτσης και ο Μάνεσης, ε, μα ετούτο είναι από εκείνα τα πράγματα που – σίγουρα – δε γίνονται. Για όλα τα άλλα, σαν αυτά που κουβεντιάζουμε, υπάρχει και μια ελπίδα να γίνουν. Υστερόγραφο 2: Στο δεύτερο ερώτημα, δηλαδή στο ερώτημα και «πως θα γίνουν;» αυτά, «πώς» θα αλλάξει τα κράτος, η απάντηση, ομολογουμένως, είναι κάπως πιο δύσκολη. Δεν λείπουν, όμως, οι καλές ιδέες. Να μια, για παράδειγμα. Την είχε διατυπώσει ο λόρδος Μπάιρον: «Η επανάσταση – έλεγε - σε μερικούς μπορεί να μην αρέσει/ μα είναι ο μόνος σίγουρος και δίκαιος τρόπος/ να καθαρίσεις απ’ το ρίπος τους ανθρώπους». Υστερόγραφο 3: Οι ισχυρισμοί των υστερόγραφων 1 και 2 ισχύουν υπό μια προϋπόθεση: Ότι μόνο σαν ο λαός το θελήσει, τότε – και μόνο τότε – το πεπρωμένο θα προσκυνήσει.


Νίκος Μπογιόπουλος:

Πηγή: Ημεροδρόμος

http://xristosbellos.blogspot.gr/2014/06/blog-post_17.html

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΠΑΝΤΑ!





Σαν σήμερα... 14 Ιούνη - 902.gr



1928 Γεννιέται ο Αργεντινός κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα. Ο Τσε σπούδασε Ιατρική από το 1947 ενώ το 1950 μαζί με το φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο πάνω σε μια θρυλική μοτοσικλέτα «Νόρτον» ταξιδεύουν στη Χιλή, το Περού, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τον Παναμά. Μετά την αποφοίτησή του, θα επισκεφθεί ξανά χώρες της Λατινικής Αμερικής, γνωρίζοντας τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές εξεγέρσεις. Στη συνείδησή του καταγράφονται τα πάντα, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.
Η γνωριμία του με τον Φιντέλ, το 1955, στάθηκε καθοριστική γι' αυτόν. Ο Τσε εντάσσεται στις κουβανικές επαναστατικές ομάδες, ξεκινά με 82 συντρόφους για την Κούβα το 1956 και τελικά μετά από μάχες κατάφεραν να ανέβουν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα μόνο 12. Η επανάσταση εξαπλώθηκε στο γόνιμο έδαφος της συνείδησης του κουβανέζικου λαού και την 1η Γενάρη 1959 οι επαναστάτες μπαίνουν στην Αβάνα. Ο Τσε υπηρέτησε την κουβανέζικη επανάσταση με όλες του τις δυνάμεις από όποια θέση κι αν βρέθηκε. 'Εχοντας συμφωνήσει με τον Φιντέλ Κάστρο από το 1955 κιόλας, ότι θα μπορούσε να φύγει από την Κούβα μετά την επανάσταση, ο Τσε κατευθύνθηκε στη Βολιβία αποσκοπώντας να φουντώσει το επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική.
Μετά την τελευταία μάχη στις 8 Οκτώβρη 1967,ο Τσε πληγωμένος στο ένα πόδι και με το όπλο του κατεστραμμένο, συνελήφθη και κατ' απαίτηση των ΗΠΑ δολοφονήθηκε την επομένη. Το σώμα του θάφτηκε σε μυστικό τόπο και τελικά η θέση αποκαλύφθηκε στις 28 Ιουνίου 1997. Η μυστική ταφή αποκάλυπτε τον τρόμο των εχθρών του λαού μπροστά στην προσωπικότητα του μεγάλου επαναστάτη. Για τους εργάτες, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τους αγωνιζόμενους λαούς, ο Τσε δεν είχε «εξαφανιστεί» γιατί σε κάθε τους μάχη, ο Κομαντάντε ήταν πάντα παρών.

ΠΗΓΗ: 902

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Εκδήλωση για τη σφαγή του Διστόμου από την KΟ Βερολίνου του ΚΚΕ - 902.gr





Εκδήλωση για τη σφαγή του Διστόμου από την KΟ Βερολίνου του ΚΚΕ - 902.gr









Με τη συμπλήρωση 70 χρόνων από τη σφαγή του Διστόμου, η Kομματική Οργάνωση Βερολίνου του ΚΚΕ αποτίει φόρο τιμής στους δολοφονημένους από τη ναζιστική Βέρμαχτ, διοργανώνοντας εκδήλωση  την Πέμπτη 12 Ιούνη στις 19.30 στo Μνημείο των Αγωνιστών της Αντίστασης κατά του Φασισμού και των Θυμάτων του Ναζισμού, στην πλατεία Loeperplatz της συνοικίας Lichtenberg. Στο κάλεσμα της ΚΟ αναφέρεται μεταξύ άλλων:
«Η προσπάθεια που γίνεται σήμερα από ΕΕ, ΗΠΑ και κυβερνήσεις, για την παραχάραξη της ιστορίας, έχει ως στόχο να σβηστούν τα εγκλήματα των Ναζί, να αποκρύψουν την αμέριστη βοήθεια που παρείχαν στη φασιστική Γερμανία οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τα μονοπώλια τους, και φυσικά να αποκρύψουν τη μεγάλη προσφορά της Σοβιετικής Ένωσης στην Αντιφασιστική Νίκη.
Εγκλήματα όπως αυτό στο Δίστομο, φέρνουν για πολλοστή φορά στην επικαιρότητα το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων που η διεκδίκησή τους προϋποθέτει ανάπτυξη της πάλης του λαού, άλλο δρόμο ανάπτυξης για την κοινωνία, αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής με λαϊκή - εργατική εξουσία. Μόνο έτσι θα δικαιωθούν οι αγώνες αυτών που θυσίασαν τη ζωή τους στην πάλη, αλλά και των θυμάτων των ναζιστικών θηριωδιών.»


902

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Κυκλοφόρησε ο «Οδηγητής» του Ιούνη 2014 - 902.gr





Κυκλοφόρησε ο «Οδηγητής» του Ιούνη 2014 - 902.gr



Κυκλοφόρησε ο «Οδηγητής» του Ιούνη 2014.
Μπορείτε να διαβάσετε:
-23ο Αντιιμπεριαλιστικο Διήμερο της ΚΝΕ στο Στόμιο Λάρισας στις 4-6 Ιούλη 
-Να κλείσει το στρατηγείο της ΕΕ στη Λάρισα
-Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στα σχέδια των ιμπεριαλιστών. 
-40 χρόνια Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή: "Για να φτιάξουμε έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων" (απολογία Ν. Μπελογιάννη). Συνεχίζουμε...
-Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για το αποτέλεσμα των εκλογών της 18ης και 25ης Μάη 2014 

902

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, στην «Εφημερίδα των Συντακτών» - 902.gr

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, στην «Εφημερίδα των Συντακτών» - 902.gr











Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, παραχώρησε συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και το δημοσιογράφο Τ. Παππά η οποία και παρατίθεται:
- Όταν σε συνθήκες βαριάς κρίσης δεν υπάρχει ανατροπή του πολιτικού σκηνικού και δεν καταγράφεται τάση χειραφέτησης των λαϊκών μαζών, όπως και εσείς σημειώσατε, πού βρίσκεται το λάθος των κομμουνιστών; Γιατί οι πολίτες δεν σας εμπιστεύονται;
- Η οικονομική κρίση δεν οδηγεί αυτόματα σε ανατροπή του πολιτικού σκηνικού υπέρ του λαού και χειραφέτηση των μαζών. Πολύ περισσότερο που το εργατικό κίνημα βρέθηκε ανέτοιμο να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης, να οργανώσει την αντεπίθεσή του. Εμείς να δούμε την ευθύνη μας, αλλά για σκεφτείτε… Εμείς παλεύουμε για την ανασύνταξη του εργατικού λαϊκού κινήματος, ενώ οι άλλες δυνάμεις, χρόνια τώρα, τα δίνουν όλα για την ενσωμάτωση αυτού του κινήματος. Εμείς κόντρα στο ρεύμα, προβάλλουμε αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, με το λαό στην εξουσία να κάνει κουμάντο, όταν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις τι λένε στο λαό; Εδώ θα μείνεις, δεμένος χειροπόδαρα στην ΕΕ και θα ματώνεις για την ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των μονοπωλίων, άντε να σου δώσω μερικά ψίχουλα από το πρωτογενές πλεόνασμα και την όποια ανάκαμψη. Ο λαός πρέπει πρώτα να πιστέψει στο δίκιο του, να εμπιστευτεί τη δύναμή του, που μπορεί να νικήσει ό,τι σήμερα του φαίνεται ανίκητο ή και ακατόρθωτο.
- Αν αυτό ισχύει για την Ελλάδα, που το εκλογικό σώμα έδωσε προβάδισμα σ' ένα κόμμα της Αριστεράς, τι μπορούμε να πούμε για την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου σχεδόν παντού και τα κομμουνιστικά και τα ριζοσπαστικά κόμματα είχαν από κακές έως μέτριες επιδόσεις;
- Το συνολικό αποτέλεσμα στις χώρες της ΕΕ είναι αρνητικό για τους λαούς. Αναδεικνύει την ανάγκη της ανασυγκρότησης και ισχυροποίησης των ΚΚ και λαϊκών κινημάτων σε κατεύθυνση ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, έξω από τα δεσμά της ΕΕ. Όμως αυτή η κατάσταση δεν είναι ανεξάρτητη από την πολιτική που ακολουθήσανε κόμματα τα οποία συμμετέχουν στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, πολιτική στήριξης της ΕΕ και συμμετοχής σε κυβερνήσεις που εφάρμοσαν αντιλαϊκές πολιτικές, όπως σε Ιταλία, Γαλλία, σε κρατίδια της Γερμανίας και της Ισπανίας, όπου συμμετέχουν σε συνεργασία με τη σοσιαλδημοκρατία. Αυτές οι δυνάμεις, με την πολιτική εξωραϊσμού της ΕΕ, με τη στάση τους στο κίνημα, όχι μόνο δεν συνέβαλαν στο ελάχιστο στην προώθηση των λαϊκών συμφερόντων, αλλά οδήγησαν σε εκφυλισμό το κίνημα στις χώρες τους. Απαξιώθηκαν σε λαϊκές συνειδήσεις. Άφησαν τους λαούς εκτεθειμένους στο λαϊκισμό αντιδραστικών κομμάτων του λεγόμενου «ευρωσκεπτικισμού», τα οποία εμποδίζουν να αποκτήσει ριζοσπαστικό αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό η λαϊκή αντίθεση στην ΕΕ.
- Παρά τις συνεχείς αρνήσεις σας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να σας καλεί σε διάλογο. Γιατί νομίζετε ότι το κάνει;
- Οι προσκλήσεις σε διάλογο του ΣΥΡΙΖΑ τελευταία έχουν πολλούς παραλήπτες. Πρώτος απ’ όλους ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, στον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, τρεις μέρες μετά τις εκλογές, πλασάρεται ως καλύτερος εγγυητής από τη ΝΔ για να υπηρετήσει την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Ανοίγει παράθυρο συνεργασίας και σε δυνάμεις της ΔΗΜΑΡ, του ΠΑΣΟΚ, της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας, αν απεγκλωβιστεί από τη ΝΔ και αλλάξει στρατηγική. Αυτό και αν είναι κοροϊδία! Τι σχέση μπορεί να έχει το ΚΚΕ με κόμματα που δηλώνουν πρόθυμα να συνεργαστούν με τους ΑΝΕΛ, τη ΔΗΜΑΡ, το ΠΑΣΟΚ; Καμία, και αυτό μπορούν καλύτερα τώρα να το καταλάβουν όσοι νιώθουν αριστεροί, ριζοσπάστες, προοδευτικοί. Το κάλεσμα ενότητας προς το ΚΚΕ έχει περισσότερο υποκριτικό και πονηρό χαρακτήρα. Ούτε οι ίδιοι δεν το πιστεύουν ότι θέλουν πραγματικά τη συνεργασία. Το ομολόγησε άλλωστε ο κ. Παπαδημούλης και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι τα κόμματα ή θα πάνε με τη ΝΔ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ, διαφορετικά θα τα πατήσει το τρένο. Όμως αυτή η παλαιοκομματική γνωστή ΠΑΣΟΚική λογική, όπως και οι εκβιασμοί έχουν κοντά ποδάρια.
- Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο κύριος στόχος του ΚΚΕ είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με τις αναλύσεις σας, ο ρεφορμισμός και ο οπορτουνισμός είναι επικίνδυνοι γιατί καλλιεργούν αυταπάτες στους εργαζόμενους. Υπάρχει όμως και ο ταξικός αντίπαλος. Αυτόν γιατί τον ξεχνάτε; Αυτό τουλάχιστον φαίνεται από πρώτη ματιά...
- Ο κύριος στόχος του ΚΚΕ είναι το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης του λαού, η σφηκοφωλιά της ΕΕ, η αντιλαϊκή πολιτική από όποιον κι αν εφαρμόζεται. Όμως, είναι η τρίτη ερώτηση που μου κάνετε για τον ΣΥΡΙΖΑ… Να μην απαντήσω; Όταν αναφέρεστε σε ταξικό αντίπαλο, προφανώς εννοείτε τάξεις, άρα φαντάζομαι εννοείτε εφοπλιστές, τραπεζίτες, τους βιομήχανους. Στον καπιταλισμό αυτοί είναι ο ταξικός αντίπαλος για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Αυτοί βρίσκονται πίσω από κυβερνήσεις, πίσω από την ΕΕ, πίσω και από τη συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Πρόσφατα όμως είδατε ότι στο Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων, πήγε και ο κ. Σαμαράς, πήγε και ο κ. Τσίπρας, και το ζήτημα δεν είναι ότι πήγαν, αλλά τι είπαν… Αυτοδιαφημίστηκαν ο καθένας για πάρτη του ως καλύτερος εγγυητής για την καπιταλιστική ανάκαμψη, μίλησαν για «νέες κοινωνικές συμφωνίες» με τον ΣΕΒ, μίλησαν για νέα προνόμια στο κεφάλαιο. Θυμάστε κάποιο πραγματικά αριστερό κόμμα στο παρελθόν που να έλεγε τέτοια; Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι όχι μόνο να αντιπαλεύουμε την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, όπως το κάνουμε καθημερινά, αλλά και να αποκαλύπτουμε στο λαό όσους θέλουν να φέρουν με παραλλαγές ή όχι την ίδια πολιτική στρατηγική από την πίσω πόρτα.
- Επιλέξατε στάση ουδετερότητας στο δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Το καταλαβαίνω. Αυτή ήταν η γραμμή που συλλογικά αποφασίσατε. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί το κάνατε και στο Βόλο όπου διεκδικούσε τη δημαρχία ένας παράγοντας που έχει ανοιχτές υποθέσεις με τη Δικαιοσύνη. Αναρωτιέμαι ποια στάση θα κρατούσε το ΚΚΕ αν σε κάποιο δήμο ή σε κάποια περιφέρεια συγκρούονταν υποψήφιος της Χρυσής Αυγής και υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ ή της Ελιάς;
- Αρκετά με την υποκρισία. Εμείς μετά τον α’ γύρο, ούτε σε γεύματα καθίσαμε με μεγαλοεπιχειρηματίες όπως υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στηρίξαμε επίσημα κάποιον υποψήφιο και υπόγεια κάποιον άλλο, όπως καταγγέλθηκε από δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στη Νίκαια, ούτε δηλώσαμε ότι θα συνεργαστούμε με τον κ. Μπέο, όπως δήλωσε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Μαγνησία. Η επιλογή του ΚΚΕ δεν είναι ουδετερότητα, αλλά πολιτική στάση, συνεπής και δοκιμασμένη για την ορθότητά της τα τελευταία είκοσι χρόνια. Είναι πολιτική συνέπεια να επιδιώκεις ο λαός να πει όχι στα δεσμά της ΕΕ, των μονοπωλίων και στα κόμματα που στηρίζουν αυτή την πολιτική σε όποια κάλπη κι αν βρεθεί σε α’ και β’ γύρο. Και είμαστε 100% σίγουροι ότι οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ σε καμιά περίπτωση δεν θα στήριζαν υποψήφιους εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης. Όπως και δεν θα έδιναν, ούτε έδωσαν, λευκή επιταγή στις δυνάμεις εκείνες που στηρίζουν την ΕΕ, τα μονοπώλια, το σύστημα που γεννά και θρέφει το ναζισμό, τις δυνάμεις που με τη θεωρία των δύο άκρων τροφοδότησαν το ναζιστικό μόρφωμα, ανέχτηκαν και τελικά εξέθρεψαν τη ΧΑ. Σας θυμίζω ότι μιλάμε για δυνάμεις που στο β’ γύρο καλόπιαναν τους ψηφοφόρους της ΧΑ γιατί ψάρευαν εκλογική πελατεία.
- Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται κινητικότητα και στην περιοχή της Κεντροδεξιάς και στην περιοχή της Κεντροαριστεράς. Τι έχουμε; Το σύστημα μαζεύει τις εφεδρείες του; Πού νομίζετε ότι θα καταλήξουν αυτές οι διεργασίες;
- Το σίγουρο είναι ότι αυτή η κινητικότητα και οι διεργασίες δεν θα πάνε και πολύ μακριά, θα παραμείνουν εντός των τειχών της ΕΕ και των μονοπωλίων, του συστήματος. Γι’ αυτό οι μόνες διεργασίες που χρειάζεται να δυναμώσουν άμεσα είναι μέσα στο λαό, στο εργατικό, λαϊκό κίνημα, για την ανασύνταξή του, με μαζική συμμετοχή, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, στην οργανωμένη πάλη, στη λαϊκή συμμαχία. Αυτός είναι ο δρόμος για να αποκρουστεί η αντιλαϊκή πολιτική και να ανοίξει ο δρόμος για μια διακυβέρνηση με το λαό πραγματικό νοικοκύρη στην οικονομία και την εξουσία.
- Ο πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού, Τάκης Μπαλτάκος είπε ότι η Αριστερά, όποιο ποσοστό κι αν πάρει, δεν θα τα καταφέρει, όπως δεν τα κατάφερε το ΕΑΜ το 1945, στο τέλος θα υπάρξει νέα Βάρκιζα και θα παραδώσει ξανά τα όπλα. Ποιο είναι το σχόλιό σας;
- Τρικυμία εν κρανίω… Να τον χαίρονται αυτοί που τον είχαν σύμβουλο. Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι αντικομμουνισμός και διαστρέβλωση της Ιστορίας είναι δίδυμα αδέλφια. Τι σχέση έχει το ΕΑΜ, που ήταν ένα λαϊκό κίνημα το οποίο πάλευε ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το φασισμό, ένοπλα, πάλευε για λαοκρατία, είχε διαμορφώσει θεσμούς λαϊκής εξουσίας, με μια κυβέρνηση δυνάμεων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ, το ΠΑΣΟΚ κλπ. που δηλώνουν ότι η θέση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι αδιαπραγμάτευτη; Πάντως, αφού μιλάμε για την Ιστορία, το ΚΚΕ έχει βγάλει συμπεράσματα από εκείνη την περίοδο που οδήγησαν ένα τεράστιο λαϊκό κίνημα να εγκλωβιστεί σε απαράδεκτες υποχωρήσεις και κυβερνήσεις δήθεν «εθνικής σωτηρίας» που οδήγησαν τελικά το λαό σε τραγωδία. Άλλοι, όμως, έχουν βγάλει ανάλογα συμπεράσματα;
 902

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Κυκλοφόρησε: Ο 9ος τόμος των Απάντων του Στάλιν







Ο ένατος τόμος των Απάντων του Ι. Β. Στάλιν περιέχει τα έργα που γράφτηκαν από το Δεκέμβρη του 1926 ως τον Ιούλη του 1927. Στην περίοδο αυτή οι εργάτες και οι αγρότες της ΕΣΣΔ, κάτω απ’ την καθοδήγηση του Μπολσεβίκικου Κόμματος και με βάση τις αποφάσεις του 14ουΣυνεδρίου και της 15ης Συνδιάσκεψης του ΚΚ (Μπ.) της ΕΣΣΔ, συνέχιζαν τον αγώνα για τη σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση της χώρας σε συνθήκες καπιταλιστικής περικύκλωσης και επιθετικότητας με όλα τα μέσα. Στα έργα του 9ου τόμου τωνΑπάντων του Ι. Β. Στάλιν αναπτύσσονται τα ζητήματα της θεωρίας και της πράξης της σοσιαλιστικής εκβιομηχάνισης και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ. Υπογραμμίζεται η ενότητα και το αδιαίρετο των εθνικών και διεθνών καθηκόντων της σοσιαλιστικής επανάστασης. Καθορίζεται η γραμμή του κόμματος στον τομέα της εξωτερικής πολι- τικής μέσα σε συνθήκες που εντάθηκε η απειλή νέας ένοπλης επίθεσης ενάντια στην ΕΣΣΔ και χαράζονται τα καθήκοντα για το δυνάμωμα της αμυντικής ικανότητας της Σοβιετικής Ένωσης. Στην εισήγηση του Ι.Β. Στάλιν στην 7η Ευρεία Ολομέλεια της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς καθώς και σ’ άλλες εργασίες του, ο Ι. Β. Στάλιν υπερασπίζει και αναπτύσσει τη μαρξιστική-λενινιστική διδασκαλία για το κόμμα ως τη βασική διευθυντική και καθοδηγητική δύναμη του Σοβιετικού κράτους, ξεσκεπάζει τις εχθρικές, για την υπόθεση της εργατικής τάξης και του Μπολσεβίκικου Κόμματος, «θεωρίες» του συνασπισμού των Τρότσκι και Ζινόβιεφ και την υπονομευτική τους δράση στο ΚΚ (Μπ.) της ΕΣΣΔ και στην Κομμουνιστική Διεθνή. Αναπτύσσεται η λενινιστική διδασκαλία για τη συμμαχία της εργατικής τάξης και της αγροτιάς και για τον καθοδηγητικό ρόλο του προλεταριάτου σ’ αυτήν τη συμμαχία και δείχνεται η ταξική ουσία του Σοβιετικού κράτους και της Σοβιετικής κυβέρνησης.

Πηγή: Σύγχρονη Εποχή

http://kokkiniepithesi.blogspot.gr/2014/06/9.html?spref=fb

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

ΚΚΕ: Ανακοίνωση της ΚΕ για τη στάση του Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο - 902.gr







ΚΚΕ: Ανακοίνωση της ΚΕ για τη στάση του Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο - 902.gr



Σε ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τη στάση του Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο τονίζεται:
1. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, εξετάζοντας την πορεία τα τελευταία χρόνια της ομάδας της Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE/NGL) και τα δεδομένα που προκύπτουν από τη σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου μετά τις ευρωεκλογές, αποφάσισε οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ να μην ενταχτούν σε καμία Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου. Η Κεντρική Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η βασική δέσμευση, που το ΚΚΕ έχει αναλάβει απέναντι στον ελληνικό λαό, είναι να αποκαλύπτει τα αντιλαϊκά σχέδια που εξυφαίνονται στην ΕΕ και πάνω από όλα να συμβάλλει έτσι ώστε να δυναμώνει ο αγώνας των λαών ενάντια στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, με στόχο την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, για να κατακτήσουν οι λαοί τη δική τους εξουσία. Αυτή η δέσμευση δεν μπορεί να υπηρετηθεί με τη συμμετοχή των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ σε πολιτικές ομάδες που έχουν ως κύρια γραμμή τον εξωραϊσμό και τη στήριξη της ΕΕ.
2. Το ΚΚΕ μέχρι πρόσφατα συμμετείχε στην ομάδα της Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE/NGL). Η συμμετοχή του Κόμματος στην ομάδα αυτή από το 1994, σε διαφορετικές συνθήκες από τις σημερινές, υπαγορεύτηκε από την ανάγκη διευκόλυνσης της παρέμβασης των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ στο Ευρωκοινοβούλιο και την αξιοποίηση κάποιων δυνατοτήτων που υπήρχαν για το συντονισμό με άλλα ΚΚ. Από την αρχή η συγκρότηση της GUE/NGL έγινε σε συνομοσπονδιακή βάση, χωρίς κοινή ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα ή προγραμματικές συγκλίσεις, με τη διατήρηση της ιδεολογικοπολιτικής αυτοτέλειας κάθε κόμματος και συνεννόηση για τεχνικά ζητήματα που αφορούσαν τις παρεμβάσεις στο Ευρωκοινοβούλιο. Όλη αυτή την 20ετία και πιο έντονα μετά τη δημιουργία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) υπήρξε, μέσα στην GUE/NGL, μια συνεχής διαπάλη του ΚΚΕ με τις δυνάμεις που συμμετέχουν στο ΚΕΑ, οι οποίες επιδίωκαν να επιβάλλουν τις θέσεις τους ως θέσεις της Ομάδας, ενώ με κάθε ευκαιρία προσπαθούσαν να παραβιάζουν το συνομόσπονδο χαρακτήρα της Ομάδας. Σε αυτήν την προσπάθεια πρωτοστατούσαν τα κόμματα του ΚΕΑ και κυρίως η Die Linke της Γερμανίας και ο ΣΥΡΙΖΑ.
3. Αυτή η εικόνα και κατάσταση έχει χειροτερεύσει σημαντικά το τελευταίο διάστημα. Συγκεκριμένα:
Ο συνομόσπονδος χαρακτήρας της GUE/NGL έχει στην πράξη αλλοιωθεί, αφού τα κόμματα του ΚΕΑ εμφανίζονται με ενιαία γραμμή, ομαδοποιημένα, μιλούν στις επιτροπές και τις ολομέλειες στη βάση κοινής πλατφόρμας, προβάλλοντας τις πολιτικές θέσεις του ΚΕΑ σαν θέσεις της GUE/NGL. Η κατάσταση επιδεινώνεται καθώς η ΕΕ, στο πλαίσιο της περαιτέρω αντιδραστικοποίησής της, δίνει προτεραιότητα στη λειτουργία των ευρωκομμάτων, που διασφαλίζουν την ακόμη μεγαλύτερη ισχυροποίηση της Κομισιόν και των πολυπλόκαμων μηχανισμών της.
Εκδηλώνονται επιθέσεις σε βάρος του ΚΚΕ και επιχειρείται η διαστρέβλωση και αποσιώπηση των θέσεών του.
Προωθούνται "κοινές θέσεις" για σοβαρά ζητήματα, που αφορούν την πολιτική της ΕΕ και τις διεθνείς εξελίξεις, παρά τις διαφωνίες που έχει εκφράσει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, οι θέσεις της οποίας σε αρκετές περιπτώσεις αποσιωπούνται.
Μεθοδεύεται η συνεργασία της GUE/NGL με τις πολιτικές ομάδες των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων για τη διαμόρφωση δήθεν «αριστερού μπλοκ», κάτι το οποίο αναδεικνύεται και από τις τοποθετήσεις του υποψήφιου προέδρου του ΚΕΑ για την Κομισιόν, Αλ. Τσίπρα. Επίσης στο Ευρωκοινοβούλιο υπογράφτηκαν, για πολύ σοβαρά θέματα, κοινά ψηφίσματα, με τη συμμετοχή ακόμη και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων (π.χ. Κοινό Ψήφισμα για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014-2020).
Δυνάμεις της GUE/NGL, όπως το γερμανικό κόμμα Die Linke, συμμετέχουν στην αντικομμουνιστική εκστρατεία της ΕΕ, στην παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, στην ανιστόρητη ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό, στη συκοφάντηση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και των κατακτήσεων της εργατικής τάξης.
4. Όλα αυτά τα χρόνια η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αντιτάχθηκε σε αυτές τις επικίνδυνες επιλογές. Αντιπάλεψε την απαράδεκτη στάση κομμάτων και βουλευτών, που συμμετέχουν στην GUE/NGL και που στήριξαν τον πόλεμο στη Λιβύη, την επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας ή την υπονομευτική εκστρατεία ενάντια στην Κούβα, που δεν καταδίκασαν την επέμβαση της ΕΕ στην Ουκρανία. Αντιπάλεψε τη θέση του ΚΕΑ ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση της κρίσης, ενώ θα παραμένουν στην εξουσία τα μονοπώλια. Συγκρούστηκε με θέσεις που ωραιοποιούν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ και υποστηρίζουν ότι αυτή η ένωση των μονοπωλίων μπορεί να γίνει ένωση υπέρ των λαών. Ωστόσο και παρά τις προσπάθειες του ΚΚΕ, η GUE/NGL χρησιμοποιείται ως εργαλείο του ΚΕΑ. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να διαμορφώνεται μια τελείως αρνητική κατάσταση και νέοι όροι που δυσκολεύουν αντικειμενικά τη συνέχιση της συμμετοχής μας στην GUE/NGL. Η παραμονή του ΚΚΕ σε μια Ομάδα, όπου κυριαρχούν αυτές οι δυνάμεις, θα γινόταν τροχοπέδη για την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική αυτοτέλεια του Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο, για την προώθηση της στρατηγικής υπέρ της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στη χώρα μας και στην Ευρώπη, για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα η συνέχιση της συμμετοχής του ΚΚΕ στην GUE/NGL θα χρησιμοποιούνταν ως «αριστερό άλλοθι» για την επιβολή της οπορτουνιστικής και σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής κομμάτων που δρουν υπέρ της ΕΕ και αποδέχονται την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
5. Η μη ένταξη των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ σε κάποια συγκεκριμένη πολιτική ομάδα από τις υπάρχουσες, αλλά και το ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας του Ευρωκοινοβουλίου, δεν μπορούν να εμποδίσουν την παρέμβαση του ΚΚΕ. Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ θα συνεχίσουν, χωρίς καμία δέσμευση, την πάλη για τα συμφέροντα, τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, σε αντίθεση με την ΕΕ και την πολιτική της, αντιπαλεύοντας την καπιταλιστική βαρβαρότητα και εξασφαλίζοντας το δικαίωμα στην αυτοτελή, αποτελεσματικότερη ιδεολογική-πολιτική δράση του ΚΚΕ. Θα συνεχίσουν να αποκαλύπτουν το χαρακτήρα της ΕΕ, αλλά και τον επιζήμιο ρόλο των κομμάτων που συσπειρώνονται στο ΚΕΑ, των κομμάτων που έχουν εγκαταλείψει την πάλη ενάντια στην ΕΕ και την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου στη χώρα τους και γενικότερα. Αυτές οι δυνάμεις, με την πολιτική εξωραϊσμού της ΕΕ, με τη φιλομονοπωλιακή στάση τους στο κίνημα, με τη συμμετοχή τους σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις (Ιταλία, Γαλλία, τοπικές κυβερνήσεις σε Γερμανία, Ισπανία), όχι μόνο δεν συνέβαλαν στο ελάχιστο στην προώθηση των λαϊκών συμφερόντων, αλλά οδήγησαν σε ενσωμάτωση και υποχώρηση το εργατικό - λαϊκό κίνημα στις χώρες τους.
6. Το ΚΚΕ θα συνεχίσει ακούραστα τις προσπάθειες για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος, την ανάπτυξη διμερών σχέσεων με τα Κομμουνιστικά Κόμματα που εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο, με δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Θα δίνει το αγωνιστικό του «παρών» στις Διεθνείς και Περιφερειακές Συναντήσεις και θα δυναμώσει τη δουλειά του στο πλαίσιο της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ των 29 Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στην Ευρώπη, ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κόμματά της και την πολιτική της, για την ανάπτυξη της κοινής δράσης για τα συμφέροντα των λαών.  

902

Σαν σήμερα... 3 Ιούνη







1833 Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το βασιλικό διάταγμα «Περί σχηματισμού της Ελληνικής Χωροφυλακής». 1899 Πεθαίνει ο Αυστριακός συνθέτης της κλασικής μουσικής Γιόχαν Στράους (ο 2ος). 1917 Στην πόλη Λιντς της Βρετανίας πραγματοποιείται αντιπολεμική Συνδιάσκεψη των εργατικών οργανώσεων, με τη συμμετοχή 1.150 αντιπροσώπων των συνδικάτων και πολιτικών οργανώσεων (Εργατικοί, Σοσιαλιστές κ.ά.). Η Συνδιάσκεψη ενέκρινε σχεδόν ομόφωνα ψηφίσματα που χαιρέτιζαν την φεβρουριανή επανάσταση στη Ρωσία, καθώς και το σύνθημα για μια δημοκρατική ειρήνη. Η δημοτικότητα των σοβιέτ θορύβησε τους ηγέτες του Εργατικού Κόμματος, που φρόντισαν να τα καπηλευτούν στη ρητορική τους, υπονομεύοντας ταυτόχρονα μια πρακτική υιοθέτησή τους στο ίδιο το βρετανικό εργατικό κίνημα. 1922 Γεννιέται ο Γάλλος σκηνοθέτης Αλέν Ρενέ. 1924 Πεθαίνει ο Τσέχος συγγραφέας Φραντς Κάφκα. 1926 Γεννιέται ο Αμερικανός ποιητής Άλεν Γκίνσμπεργκ («κίνημα των Μπίτνικς»). 1927 Τίθεται σε ισχύ το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, με το οποίο καθιερώθηκε η αβασίλευτη δημοκρατία (δημοψήφισμα 1924) και θεσπίστηκε ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας. 1932 Παραιτείται η κυβέρνηση Παπαναστασίου. Σχηματίζεται νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. 1933 Επανιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας, που είχε διαλυθεί το 1924. 1934 Η αστυνομία απαγορεύει τη σύγκληση του Αντιφασιστικού Συνεδρίου. Παρ' όλα αυτά, οι σχεδόν 1.200 σύνεδροι, καθώς και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι της Αθήνας και του Πειραιά συγκεντρώνονται, δεχόμενοι επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής. Η αστυνομία ανοίγει πυρ και τραυματίζει 3 εργάτες. Παρά την τρομοκρατία, το Συνέδριο θα συνέλθει τελικά 2 μέρες αργότερα στον Κοκκιναρά Κηφισιάς. 1957 Πεθαίνει ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς. 1959 Η κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή απορρίπτει την πρόταση της Σοβιετικής Ένωσης για μια Βαλκανική χωρίς πυραύλους. 1963 Πεθαίνει ο Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ. Ο Ν. Χικμέτ εντάσσεται στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας το 1923. Διώκεται για τις ιδέες του και το 1938 καταδικάζεται σε 40 χρόνια φυλακή. Κάτω από την πίεση της διεθνούς κατακραυγής, το καθεστώς αναγκάζεται να τον απελευθερώσει το 1950 και αφού είχε ξεκινήσει απεργία πείνας. Την ίδια χρονιά τιμάται με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Ωστόσο παρακολουθείται συνεχώς. Αρχίζει και πάλι να εργάζεται ως σεναριογράφος αλλά οι πιέσεις συνεχίζονται. Αν και απαλλαγμένος από τη στρατιωτική θητεία, το καθεστώς τον καλεί να καταταγεί! Το 1951 φεύγει κρυφά στη Ρουμανία και την ίδια χρονιά του αφαιρείται η τουρκική ιθαγένεια, η οποία του δόθηκε και πάλι μόλις το 2001! Ταξιδεύει σε πολλές χώρες και το 1952 εκλέγεται μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης. «Μια θρησκεία, ένας νόμος, ένα δίκαιο:/ Η δουλειά του εργάτη» (Ναζίμ Χικμέτ). 1979 Στον Κόλπο του Μεξικού, και ύστερα από έκρηξη σε γεωτρύπανο, δημιουργείται μια από τις μεγαλύτερες πετρελαιοκηλίδες στα χρονικά των περιβαλλοντικών καταστροφών (2.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα). 1992 Με τη συμμετοχή αντιπροσώπων 172 κυβερνήσεων και χιλιάδων ακτιβιστών ξεκινά στο Ρίο ντε Τζανέιρο υπό την αιγίδα του ΟΗΕ η μεγαλύτερη έως τότε παγκόσμια διάσκεψη για την προστασία του περιβάλλοντος («Διάσκεψη της Γης»). Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να προσυπογράψουν τη σχετική συνθήκη, με το επιχείρημα ότι υπονόμευε τη βιομηχανική τους ανάπτυξη.

902

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ : Φόβοι ντόμινο στην παγκόσμια οικονομία από ένα γεγονός τύπου «Lehman Brothers»







ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Φόβοι ντόμινο στην παγκόσμια οικονομία από ένα γεγονός τύπου «Lehman Brothers»


«Υπάρχει "τρύπα" στην αρχιτεκτονική του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και κάθε χώρα θα πρέπει να θέσει σε προτεραιότητα την παγκόσμια νομισματική σταθερότητα από τα στενά της συμφέροντα». Οταν η διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου απευθύνει με τέτοια λόγια «έκκληση»1 προς τις εθνικές κυβερνήσεις να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση των κινδύνων που αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία, ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η κατάσταση μόνο ρόδινη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, παρά τα όσα περί ερχόμενης «σταθερότητας» και «ανάπτυξης» υποστηρίζουν οι διεθνείς ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.
Μιλώντας από το Λονδίνο, η Κρ. Λαγκάρντ διάνθισε τις δηλώσεις της και με επιπλέον ανησυχητικά μηνύματα:
«Τα κακά νέα είναι ότι η πρόοδος (σ.σ. στην εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος) είναι ακόμη πολύ αργή και η γραμμή τερματισμού απέχει πολύ ακόμη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα συνίσταται στο γεγονός ότι το κενό με τις "πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν" τράπεζες ακόμη δεν έχει καλυφθεί», είπε, αναφερόμενη στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στις «αγορές», ότι οι κυβερνήσεις δηλαδή θα συνεχίσουν να διασώζουν με κρατικό χρήμα τα μεγαλύτερα πιστωτικά ιδρύματα για να αποφύγουν μία «τρικυμία» ανάλογη με αυτή που προκάλεσε η κατάρρευση της «Lehman Brothers» στις ΗΠΑ το 2008 (σ.σ. ήταν φαινόμενο εκδήλωσης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης).
Η Λαγκάρντ κάλεσε, τέλος, σε μία διεθνή συμφωνία για την υιοθέτηση δέσμης μέτρων για την εκκαθάριση όσων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αντιμετωπίζουν προβλήματα, σημειώνοντας ότι η σημερινή αλληλοδιαπλοκή των κεφαλαιακών αγορών δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για εφησυχασμό και καθυστερήσεις, ενώ παράλληλα εξέφρασε δυσφορία για τα εμπόδια που θέτουν στην επίτευξη του παραπάνω σκοπού τα «λόμπι» του τραπεζικού τομέα... Ποιοι οι φόβοι; Τα τεράστια «κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια» και η διεθνής αλληλοδιαπλοκή κεφαλαίων. Τεράστια κονδύλια διάσωσης ενώ θα απαιτηθούν κι άλλα Στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης οι διαπραγματεύσεις για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο τραπεζικό σύστημα ξεκίνησαν αμέσως μετά το ξέσπασμα της κρίσης και παρά το γεγονός ότι επισήμως όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές υποστηρίζουν την ανάγκη «θωράκισης» του τραπεζικού συστήματος, οι διαδικασίες ακολουθούν εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Ετσι λένε αλλά η πραγματικότητα είναι ότι το βάθος της οικονομικής κρίσης που απαιτούσε και απαιτεί μεγαλύτερα από τα προβλεπόμενα αρχικώς κεφάλαια διάσωσης (ανακεφαλαιοποίηση), μαζί με το γεγονός των δυσκολιών δανεισμού τραπεζών των κρατών που είναι σε μνημόνιο, αλλά και της διακρατικής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που τυπικά αποφασίζει μόνη της αλλά ουσιαστικά παίρνει υπόψη τις απαιτήσεις των ισχυρών κρατών, όπως η Γερμανία, δημιουργούν φαινόμενα καθυστερήσεων. Η βασική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής2 για τις αλλαγές που πρέπει να επιβληθούν στη λειτουργία των «πολύ μεγάλων για να καταρρεύσουν τραπεζών» («too-big-to-fail banks») προβλέπει μια σειρά αλλαγών στη λειτουργία τους και κυρίως τον περιορισμό των δραστηριοτήτων που ενέχουν μεγάλο «επενδυτικό ρίσκο». Για να δείξει το μέγεθος του προβλήματος, επισημαίνει ότι η ονομαστική αξία της αγοράς παραγώγων από 3,5 φορές του παγκόσμιου ΑΕΠ που ήταν το 1988 σήμερα είναι δωδεκαπλάσιο του παγκόσμιου ΑΕΠ, δίχως φυσικά να αναφέρει την εμπλοκή του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα στην εν λόγω αγορά. Αυτό σημαίνει «χαρτιά» χωρίς χρηματικό, ή, πιο σωστά, κεφαλαιακό αντίκρισμα. Ο βαθμός... ειλικρίνειας των παραπάνω προτάσεων δε θα μας απασχολήσει προς το παρόν, καθώς τα στοιχεία που παραθέτει έχουν περισσότερο ενδιαφέρον και μπορούν σε μεγάλο βαθμό να δικαιολογήσουν τις αγωνίες που εκφράζει και η Λαγκάρντ αλλά και κύκλοι στο εσωτερικό των Βρυξελλών. Οπως ομολογείται στο εισηγητικό κείμενο του εν λόγω κανονισμού, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία πέντε χρόνια έχουν ληφθεί σειρά μέτρων ενίσχυσης του χρηματοπιστωτικού τομέα (εννοώντας επενδυτικές και εμπορικές τράπεζες αλλά και ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες) μία σειρά ιδρυμάτων παραμένουν ακόμη και σήμερα πολύ μεγάλα για να αφεθούν σε κατάρρευση και ταυτόχρονα πολύ μεγάλα για να διασωθούν με κρατικά κονδύλια, σε περίπτωση οποιουδήποτε «ατυχήματος». Στην ουσία, αυτό που προσπαθεί να διαγνωσθεί όλο αυτό το διάστημα από τα λεγόμενα «τεστ αντοχής» που διεξάγονται πανευρωπαϊκά, είναι από ποια εξέλιξη θα υπάρξουν οι μεγαλύτερες συνέπειες, από το να αφεθούν αυτά τα ιδρύματα να καταρρεύσουν ή από το να τους δοθούν κι άλλοι χρηματικοί πόροι για να διασωθούν. Το μέγεθος του τραπεζικού τομέα στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι τέτοιο που οποιοδήποτε λάθος υπολογισμός ή εσφαλμένη εκτίμηση μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή, καθώς τα τραπεζικά ενεργητικά στο τέλος του 2013 έφταναν τα 45 τρισ. ευρώ ή στο 350% του ΑΕΠ ολόκληρης της ΕΕ. Η πρόταση της Επιτροπής επιδιώκει να μειώσει την ενίσχυση με δημόσιο χρήμα τραπεζικών δραστηριοτήτων που ενέχουν ρίσκο, οι οποίες θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από ίδια τραπεζικά κεφάλαια. Η Επιτροπή υπολογίζει ότι η πρότασή της αφορά το πολύ 30 ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα - από ένα σύνολο 8.000 - τα οποία ωστόσο αντιπροσωπεύουν πάνω από το 65% του συνόλου των τραπεζικών ενεργητικών στην ΕΕ. Η σχετική ρύθμιση υποτίθεται ότι θα τεθεί σε πλήρη εφαρμογή από την 1η Γενάρη του 2018. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία από την έκθεση της «επιτροπής Liikanen»3 (από το όνομα του Φινλανδού κεντρικού τραπεζίτη που τέθηκε επικεφαλής) και η οποία αποτέλεσε τον οδηγό της παραπάνω πρότασης της Επιτροπής. Σύμφωνα λοιπόν με αυτά, οι ρυθμίσεις επηρεάζουν σχεδόν 30 τραπεζικούς ομίλους με συνολικό ενεργητικό κοντά στα 23,4 τρισ. ευρώ, εκ των οποίων οι δέκα μεγαλύτεροι διαθέτουν ενεργητικά αξίας από 1 τρισ. έως 2 τρισ. ευρώ, σύμφωνα με στοιχεία του Δεκέμβρη του 2012. Το σύνολο των ενισχύσεων που έλαβαν οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες το 2011 κυμαίνονταν μεταξύ 72 και 95 δισ. ευρώ και μεταξύ 59 και 82 δισ. ευρώ το 2012, ενώ υπολογίζει το σύνολο της επιβάρυνσης των Ευρωπαίων φορολογουμένων για την ενίσχυση των τραπεζών (κεφαλαιοποιήσεις, κρατικές εγγυήσεις κ.ά.) σε 1,6 τρισ. ευρώ, ποσό ίσο με το 13% του ΑΕΠ της ΕΕ, την ίδια στιγμή που το δημόσιο χρέος των χωρών - μελών της ΕΕ αυξήθηκε κατά 28 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ 2007 και 2013. Σε μια χούφτα χώρες... Οι κίνδυνοι που προκαλούνται από την υπερμεγέθυνση του τραπεζικού τομέα για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα εντοπίζονται και στην έκθεση που δημοσίευσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον περασμένο Απρίλη4, ενώ επισημαίνεται και η ιλιγγιώδης αύξηση των εξωχρηματιστηριακών συναλλαγών της αγοράς παραγώγων. Οπως αναφέρεται, από το 2000 μέχρι σήμερα παρατηρείται δραματική αύξηση των τραπεζικών ενεργητικών, την ίδια στιγμή που ο αριθμός των τραπεζικών ιδρυμάτων μειώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η τάση αυτή δεν εντοπίζεται μόνο στη ζώνη του ευρώ, αλλά και στην Ιαπωνία, στο Η. Βασίλειο και τις ΗΠΑ, όπως επίσης και σε ορισμένες από τις λεγόμενες αναδυόμενες αγορές, όπως η Ινδία και η Ρωσία. Επιπλέον, τα στοιχεία της έκθεσης δείχνουν ότι οι τρεις μεγαλύτεροι τραπεζικοί όμιλοι στις κύριες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες (ΗΠΑ, Ευρωζώνη, Ιαπωνία, Η. Βασίλειο, Καναδάς, Βραζιλία, Ρωσία) κατέχουν το 40% του συνόλου των τραπεζικών ενεργητικών σε καθεμία από τις παραπάνω χώρες. Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι εξαιτίας του μεγάλου βαθμού συγκέντρωσης, η «αποτυχία» μίας εκ των τριών μεγάλων τραπεζών σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω οικονομίες μπορεί να αποσταθεροποιήσει το σύνολο του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος, εν μέρει επειδή θα είναι δύσκολο οι δραστηριότητές της να υποκατασταθούν από άλλον τραπεζικό όμιλο, αλλά και εξαιτίας της υψηλής αλληλεξάρτησης μεταξύ των τραπεζών. Η αλληλοδιαπλοκή των τραπεζικών δραστηριοτήτων και οι κίνδυνοι που απορρέουν από αυτήν δεν αφορούν φυσικά το εσωτερικό μόνο των οικονομιών των κρατών που ανήκουν οι τράπεζες, αλλά και τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, παρά τη σχετική μείωση που παρατηρείται από το 2007, τα τραπεζικά συστήματα 20 χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο συγκεντρώνουν το 95% του συνόλου των διασυνοριακών τραπεζικών απαιτήσεων, με το μεγαλύτερο μέρος να κατευθύνεται προς τις τράπεζες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, του Η. Βασιλείου και... των νήσων Κέιμαν. Η λίστα των χωρών που αποτελούν τον πυρήνα του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος συμπληρώνεται από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αυστρία, το Λουξεμβούργο, την Ιταλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Ιρλανδία, την Αυστραλία, τη Φινλανδία, την Ελβετία, τη Σουηδία, τον Καναδά, την Ισπανία, το Τζέρσεϊ (ανήκει στο Η. Βασίλειο, αλλά είναι διοικητικά και... τραπεζικά «ανεξάρτητο») και την Ταϊβάν. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το ζήτημα των τραπεζών θα απασχολήσει έντονα τους επόμενους μήνες, καθώς η όποια λύση επιλεγεί για την «εξυγίανσή» τους σε οποιαδήποτε από τις μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες του πλανήτη, θα προκαλέσει συνέπειες που δεν θα περιοριστούν μόνο στο εσωτερικό τους. Ειδικά για την περίπτωση της Ευρωζώνης και με δεδομένη τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση των επιχειρηματικών δανείων που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα και στο εσωτερικό της αλλά και στη χώρα μας, τα πράγματα δείχνουν να περιπλέκονται περαιτέρω καθώς η κατάσταση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος εκτιμάται ότι δεν είναι και πολύ «σταθερή»...

Παραπομπές:

1. http://www.reuters.com/article/2014/05/27/us-imf-lagarde-regulations-idUSKBN0E70QD20140527
2. http://europa.eu/rapid/press-release_MEMO-14-63_en.htm?locale=en
3. http://ec.europa.eu/internal_market/bank/docs/high-level_expert_group/report_en.pdf
4. http://www.imf.org/External/Pubs/FT/GFSR/2014/01/pdf/c3.pdf


Φ. Κ.

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=7973597&publDate=1/6/2014

 ΟΓΕ: Όχι στις καταργήσεις-συγχωνεύσεις σχολείων






Την αντίθεσή της στις καταργήσεις και τις συγχωνεύσεις σχολείων εκφράζει σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας. Υπογραμμίζει ότι «με τους συλλόγους και τις ομάδες της σε όλη τη χώρα, σε κάθε γειτονιά συντάσσεται με τον αγώνα των εκπαιδευτικών, των γονιών και των μαθητών στον αγώνα για να εμποδίσουμε το κλείσιμο σχολείων ή τμημάτων, για να ανατρέψουμε τη νέα αντιεκπαιδευτική πολιτική σε όλα της τα μέτωπα».

Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Κλείνουν σχολεία και προωθούν το "νέο" σχολείο, που χρειάζεται πολυδύναμες σχολικές μονάδες με λιγότερους εκπαιδευτικούς, αλλά περισσότερα παιδιά μέσα στην τάξη. Είναι προκλητικοί!!! Τα παιδιά μας δεν είναι ξεροί αριθμοί, δεν είναι μήλα για να τα στοιβάζουν σε τελάρα. Ζητάνε από τους Διευθυντές να υπολογίζουν πόσοι μαθητές χωράνε σε κάθε τάξη με κριτήριο το 1,5 τετραγωνικό μέτρο ανά μαθητή Δημοτικού! Η εκπαιδευτική διαδικασία θα υποβαθμιστεί ακόμη περισσότερο με αρνητικές συνέπειες στη μόρφωση των παιδιών μας. Οι πιθανότητες για ατυχήματα θα αυξάνονται λόγω έλλειψης χώρου. Τα παιδιά μας θα είναι εκτεθειμένα σε νέους κινδύνους ασθενειών, σε μια περίοδο που η πρόσβαση στις δομές της Υγείας δυσκολεύει. Θυμίζουμε την εντολή από τους αρμόδιους φορείς για τουλάχιστον 2 τ.μ. ανά μαθητή που έμπαινε την περίοδο της όξυνσης της γρίπης Η1Ν1... Ακόμη θυμίζουμε ότι ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων όριζε ως ελάχιστη απαίτηση για την αντισεισμική θωράκιση της σχολικής κοινότητας τα 2 τ.μ.! Με το κλείσιμο σχολείων θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο η ήδη προβληματική μετακίνηση των μαθητών, αφού θα υποχρεούνται πολλά παιδιά να διανύουν χιλιόμετρα για να πάνε στο σχολείο! Θα χαθούν πολλές οργανικές θέσεις, ανοίγοντας το δρόμο σε δεξαμενή διαθεσιμοτήτων-απολύσεων για τους εκπαιδευτικούς. Ταυτόχρονα, με βάση τις χιλιάδες διαφαινόμενες συνταξιοδοτήσεις και τους μόλις 212 (!) διορισμούς (95 νηπιαγωγών, 17 δασκάλων και 100 καθηγητών όλων των ειδικοτήτων!) θα υπάρχουν χιλιάδες κενά καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς! Παράλληλα θα προωθούνται η απλήρωτη και η ελαστική εργασία για τους εκπαιδευτικούς με αρνητικές επιπτώσεις και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Φτάνει πια! Η μόρφωση είναι δικαίωμα όχι εμπόρευμα. Δεν θα τους αφήσουμε να παίξουν με το μέλλον των παιδιών μας! Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας με τους συλλόγους και τις ομάδες της σε όλη τη χώρα, σε κάθε γειτονιά συντάσσεται με τον αγώνα των εκπαιδευτικών, των γονιών και των μαθητών στον αγώνα για να εμποδίσουμε το κλείσιμο σχολείων ή τμημάτων, για να ανατρέψουμε τη νέα αντιεκπαιδευτική πολιτική σε όλα της τα μέτωπα. Εμείς θέλουμε τα παιδιά μας να μορφωθούν, να έχουν χώρους άθλησης και ψυχαγωγίας. Θέλουμε να τα δούμε να προοδεύουν. Να αρνηθούμε να συνθλίψουν και να στοιβάξουν τα μορφωτικά δικαιώματα, τις ψυχές και τα όνειρα των παιδιών μας στα αντιπαιδαγωγικά 30άρια τμήματα. Κανένα κλείσιμο σχολείου, καμιά τάξη πάνω από 20 μαθητές και όχι πάνω από 15 μαθητές για τα Νηπιαγωγεία και τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού.


ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΜΟΡΦΩΤΑ ΝΑ ΜΕΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ


Η ΟΓΕ αγωνίζεται για ένα σχολείο που θα εξασφαλίζει την ολόπλευρη μόρφωση των παιδιών μας, μέσα σε μια κοινωνία που θα ικανοποιεί τις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες κάθε λαϊκής οικογένειας».

902

Επιστολή διαμαρτυρίας για τη φωτογραφία της αντάρτισσας Τιτίκας





Η επιστολή - διαμαρτυρία του γιού της αντάρτισσας Τιτίκας για το ανιστόρητο θράσος της εφημερίδας «Ακρόπολη», η οποία «έντυσε» εγκωμιαστικό άρθρο για τις γυναίκες της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, με φωτογραφία της αντάρτισσας του ΕΛΑΣ :

"Η φωτογραφία της Αντάρτισσας είναι η μητέρα μου Τιτίκα Παναγιωτίδου- Γκελντή σ. δικηγόρος. Η φωτογραφία της αντάρτισσας Τιτίκας που την τράβηξε ο φωτογράφος του βουνού Σπύρος Μελετζής αποτύπωνε την στέρηση ενός λαού που αντιστάθηκε με συνέπεια στον Γερμανό κατακτητή και ανέδειξε μια γενιά που έγραψε από τις πιο λαμπρές σελίδες στην σύγχρονη νεώτερη καυτή πολιτική ιστορία του τόπου μας. Αυτήν ήταν η γενιά της Εαμικής Εθνικής Αντίστασης που τα ιδανικά της, τα οράματά της, οι αρχές της για λαϊκή κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία ,ισότητα ,κοινωνική δικαιοσύνη αποτέλεσαν και αποτελούν ακόμη και σήμερα την δικιά μας πυξίδα. Η φωτογραφία της αντάρτισσας Τιτίκας για να τιμηθεί η ενιαία Εθνική Αντίσταση έγινε γραμματόσημο το 1983 με εντολή του τότε πρωθυπουργού Αντρέα Παπανδρέου.
Λυπάμαι που η μητέρα μου έχοντας υποστεί εγκεφαλικό εδώ και 5 μήνες δεν είναι σε θέση να απαντήσει, σίγουρα, με πιο δυναμικό από εμένα τρόπο.
Το να μπαίνει η φωτογραφία της αντάρτισσας σε τέτοιο κείμενο είναι προσβολή στους ήρωες νεκρούς μας της τιμημένης Εαμικής Εθνικής Αντίστασης.

Με εκτίμηση,
Δημήτρης Φ. Γκελντ