Translate

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Μάνος Λοΐζος: Ρομαντικός και επαναστάτης.




Μέλος του ΚΚΕ, αγωνίστηκε για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Τα τραγούδια του λιτά και έντεχνα, συνδέθηκαν άμεσα με τις λαϊκές μάζες. Πολιτικά στρατευμένος καλλιτέχνης στα χρόνια της Χούντας και της μεταπολίτευσης, ακολούθησε την ποιότητα στο ελληνικό τραγούδι που χάραξαν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις. Συνεργάστηκε με τους στιχουργούς, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Φώντα Λάδη και Γιάννη Νεγρεπόντη, καθώς και με τους ερμηνευτές, Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Καλαντζή, Δήμητρα Γαλάνη κ.ά. Τελευταίος δίσκος του ήταν τα «Γράμματα στην Αγαπημένη», σε στίχους του Τούρκου ποιητή, Ναζίμ Χικμέτ, με απόδοση στα ελληνικά του Γιάννη Ρίτσου. To 2007 χαρακτηρίστηκε από το μουσικό χώρο ως έτος Μάνου Λοΐζου, σε ένδειξη τιμής για τα 70 χρόνια από τη γέννησή του και τα 25 χρόνια από το θάνατο του. Έχει πει: Όταν έχω κέφια, είμαι σε θέση να μελοποιήσω ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο… Η ζωή του 22 Οκτωβρίου 1937: Ο Μάνος Λοΐζος γεννιέται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Είναι το μοναδικό παιδί του Ανδρέα Λοΐζου, παντοπώλη που έχει φτάσει εκεί το 1924 από τους Αγίους Βαβατσινιάς (ένα χωριό της Λάρνακας της Κύπρου), και της Δέσποινας Μανάκη, κόρης γεωπόνου από τη Ρόδο. 1951-1952: Όντας μαθητής του Αβερώφειου Γυμνασίου της Αλεξάνδρειας, έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική. Εγγράφεται σε τοπικό Ωδείο. Αρχίζει να μαθαίνει βιολί αλλά καταλήγει στην κιθάρα… 1954: Με συνομήλικους φίλους φτιάχνουν μια μικρή κομπανία που παίζει σε φιλικές και οικογενειακές εκδηλώσεις. Ο πατέρας του τού αγοράζει το πρώτο του πιάνο. 1955: Παίρνοντας το απολυτήριο του Αβερώφειου Γυμνασίου, έρχεται για ανώτερες σπουδές στην Αθήνα. Με τέσσερις φίλους από την Αλεξάνδρεια συγκατοικούν στο Κολωνάκι. Εγγράφεται στη Φαρμακευτική Σχολή. 1956: Εγκαταλείπει την Φαρμακευτική και μπαίνει στην Ανωτάτη Εμπορική. 1957: Οι ιδιόμορφες συνθήκες που διαμορφώνονται στην Αίγυπτο με την κατάληψη της εξουσίας από τον Νάσερ επιβάλλουν τη μόνιμη πια εγκατάστασή του στην Αθήνα. Αρχικά μένει στην Κυψέλη. 1958: Συντροφιά με το φίλο του, επίσης φοιτητή τότε, Φώτη Κωνσταντινίδη, μετακομίζει στη Νέα Σμύρνη. Εκεί αρχίζει να ανακαλύπτει τόσο την Μαρξιστική ιδεολογία όσο και το νέο μουσικό κίνημα που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται με τις πρώτες “παρεμβάσεις” του Μάνου Χατζιδάκι και την ευρύτερη αναγνώριση του ρεμπέτικου. 1960-1961: Παίρνει την απόφαση να εγκαταλείψει την Ανωτάτη Εμπορική. Για να επιβιώσει κάνει διάφορες δουλειές, από γκαρσόνι σε ταβέρνα της Κω μέχρι γραφίστας σε διαφημιστικό γραφείο της πλατείας Κάνιγγος ή διακοσμητής. Φοιτά για λίγο στη Σχολή Βακαλό, αρχίζει να συνθέτει πιο εντατικά και βρίσκεται σε στενή επαφή με τους φοιτητικούς πολιτιστικούς μουσικούς κύκλους της Αριστεράς της εποχής. Στις 30 Δεκεμβρίου 1961 μια ομάδα 83 νέων -Φίλοι της Μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη- θα στείλουν στον Τύπο επιστολή διαμαρτυρίας “δια την άδικον και αντιπνευματικήν στάσιν των Ραδιοφωνικών μας Σταθμών, έναντι των τραγουδιών του, δια του αποκλεισμού από τας εκπομπάς των”. Το όνομα Μανώλης Λοΐζου είναι το δεύτερο στη σειρά. 1962: Μέσω μιας κοινής φίλης, έρχεται σε επαφή με τον Μίμη Πλέσσα κι εκείνος μεσολαβεί στην εταιρία Philips, έτσι ώστε να ηχογραφήσει το πρώτο του τραγούδι. Είναι το “Τραγούδι του δρόμου”, ελληνική απόδοση του Νίκου Γκάτσου από ένα ποίημα του Lorca. Τους στίχους έχει “ανακαλύψει” δημοσιευμένους στο περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης. Τραγουδά ο Γιώργος Μούτσιος. Γίνεται ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος στο Σύλλογο Φίλων Ελληνικής Μουσικής (Σ.Φ.Ε.Μ.) που δημιουργείται τον Απρίλιο με στόχο τη στήριξη του έργου του Μίκη Θεοδωράκη αλλά και την προβολή νέων δημιουργών. Στις τάξεις του συλλόγου θα βρεθούν πολύ γρήγορα ο Χρήστος Λεοντής, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Μαρία Φαραντούρη, ο Νότης Μαυρουδής, ο Φώντας Λάδης, ο Μάνος Ελευθερίου και πολλοί άλλοι. Αναλαμβάνει τη διεύθυνση της χορωδίας του Σ.Φ.Ε.Μ. και με αυτή συμμετέχει το καλοκαίρι στις παραστάσεις της μουσικής επιθεώρησης του Μίκη Θεοδωράκη “Όμορφη Πόλη” που ανεβαίνει με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο Πάρκ. 1963: Στις 11 Μαρτίου δίνουν από κοινού με το Χρήστο Λεοντή την πρώτη τους συναυλία στο θέατρο Ακροπόλ. Τα έσοδα της συναυλίας διατίθενται για το Δ΄ Πανσπουδαστικό Συνέδριο. Τη συναυλία προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης λέγοντας τα καλύτερα λόγια για τους πρωταγωνιστές της. Μάλιστα, τους κάνει… δώρο μια πέτρα που κάποιος εκτόξευσε εναντίον του τον Οκτώβριο του 1961 κατά τη διάρκεια συναυλίας στη Νάουσα. Το καλοκαίρι παίζει κάποια από τα πρώτα του τραγούδια στο πλαίσιο της μουσικής επιθεώρησης “Μαγική Πόλις” που ανέβηκε στο θέατρο Πάρκ σε μουσική των Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι. 1964: Εμφανίζεται στην μπουάτ Στοά, στο Κολωνάκι, με τη Μαρία Φαραντούρη και το Γιώργο Ζωγράφο. Εκεί, κάποιο βράδυ, ένα νεαρό κορίτσι θα του δώσει δυο στίχους που θα παίξουν βασικό ρόλο στην κατοπινή πορεία του. Το κορίτσι είναι η Κωστούλα Μητροπούλου και οι στίχοι προορίζονται για τα τραγούδια “Ο δρόμος” και “Ο στρατιώτης”. 1965: Το Μάρτιο παντρεύεται τη Μάρω Λήμνου, τη μετέπειτα συγγραφέα παιδικών βιβλίων, γνωστή ως Μάρω Λοΐζου. Με τη Μάρω έχουν γνωριστεί τρία χρόνια πριν στα παρασκήνια της “Όμορφης Πόλης”, συνυπάρχουν στο Σ.Φ.Ε.Μ. και έχουν ήδη γράψει μαζί και κάποια τραγούδια. Δύο από αυτά, το “Νύχτα μικρή αρχόντισσα” και το “Φεγγάρι έρημο” τραγουδά σε δίσκο 45 στροφών ο Γιάννης Πουλόπουλος, εγκαινιάζοντας τη μικρή του συνεργασία με την δισκογραφική εταιρία Lyra του Αλέκου Πατσιφά. Θα ακολουθήσουν -με τον Γιάννη Πουλόπουλο πάλι- τα τραγούδια “Καράβια-Αλήτες” (στίχοι του Φώντα Λάδη), “Μικρός ο κόσμος γύρω μου” (στίχοι του Θανάση Χαμπίπη), “Ο δρόμος” με τη Σούλα Μπιρμπίλη (ένα ακόμα μελοποιημένο ποίημα του Lorca με ελληνικούς στίχους του Νίκου Γκάτσου), “H κιθάρα” και η “Πρωτομαγιά” σε στίχους Μάρως Λήμνου. Γνωρίζει τον Γιάννη Νεγρεπόντη και πάνω σε στίχους του γράφει το “Στρατιώτη”, τον “Τρίτο Παγκόσμιο” και αρκετά ακόμα τραγούδια που θα παραμείνουν ανέκδοτα στη δισκογραφία, αλλά θα ακουστούν αρκετά στο πλαίσιο του νεολαιίστικου κινήματος της εποχής. Γράφει μουσική για το έργο του Lorca “Το Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα” από την Αλέκα Κατσέλη, για τη “Ρέστια” που ανεβάζει η Αλκηστις Γάσπαρη και για το “Ένα Κορίτσι στο Παράθυρο” που ανεβάζει ο Μίμης Φωτόπουλος. Με μουσικές και τραγούδια του γυρίζεται η ταινία “Μπετόβεν και Μπουζούκι” του Ορέστη Λάσκου. Γνωρίζει το Λευτέρη Παπαδόπουλο. 1966: Τον Αύγουστο γεννιέται η κόρη του Μυρσίνη. Κυκλοφορεί από την εταιρία Οdeon, το πρώτο τραγούδι που γράφει πάνω σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου (“Αυτό τ’ αγόρι” με την Αλέκα Μαβίλη) και γνωρίζει επιτυχία. Τα δύο επόμενα τραγούδια που γράφουν μαζί και κυκλοφορούν με ερμηνεύτρια τη Ζωή Φυτούση (“Σαββατόβραδο” και “Πώς τον αγαπώ”) θα περάσουν μάλλον απαρατήρητα. Το Δεκέμβριο, παρουσιάζει για πρώτη φορά σε συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και με τραγουδιστές τη Μαρία Φαραντούρη και το Γιώργο Ζωγράφο, τον κύκλο τραγουδιών “Τα Νέγρικα” που έχει γράψει πάνω σε στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη. Είναι η πρώτη απόπειρα συνύπαρξης με τους σύγχρονους διεθνείς νεανικούς ρυθμούς και τα ηλεκτρικά όργανα. 1967: Το τραγούδι “Η δουλειά κάνει τους άντρες”, με στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, ακούγεται από την Ελένη Ροδά στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου “Τρούμπα ’67″. Το πραξικόπημα ματαιώνει κάποιες συναυλίες που διοργάνωσε η Πανσπουδαστική και στις οποίες επρόκειτο να παρουσιαστούν τα “Νέγρικα”. Προκειμένου ν’ αποφύγει τη σύλληψη, εγκαταλείπει την Ελλάδα το Σεπτέμβριο και εγκαθίσταται για ένα εξάμηνο στο Λονδίνο. Εκεί για να ζήσει με την οικογένειά του -που φτάνει λίγο αργότερα- παίζει μπουζούκι σε κυπριακές ταβέρνες. 1968: Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ετοιμάζει μαζί με το Λευτέρη Παπαδόπουλο τον πρώτο του μεγάλο δίσκο. Ο “Σταθμός”, που κυκλοφορεί στο τέλος της χρονιάς, εγκαινιάζει την ετικέτα Μinοs για λογαριασμό της δισκογραφικής εταιρίας στην οποία και θα παραμείνει έκτοτε. Παράλληλα, γράφει μουσική και τραγούδια για τις ταινίες του Ντίνου Δημόπουλου “Το Λεβεντόπαιδο” και “Η Νεράιδα και το Παλικάρι”. 1969: Με το Λευτέρη Παπαδόπουλο γράφουν μουσική και τραγούδια για το ανέβασμα του μουσικοθεατρικού έργου του Αλκη Παππά “Γη S.O.S.” από τον Αλέκο Αλεξανδράκη. 1970: Κυκλοφορούν οι “Θαλασσογραφίες”, δεύτερος μεγάλος δίσκος του, πάλι με στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Παράλληλα, ηχογραφεί σκόρπια τραγούδια με τον Στέλιο Καζαντζίδη (“Δε θα ξαναγαπήσω”, “Όταν βλέπετε να κλαίω”) και το Γιάννη Καλατζή (“Παραμυθάκι μου”, “Τα πλεούμενα”). 1971: Γράφει μουσική για την ταινία του Αλέξη Δαμιανού “Ευδοκία”. Το τραγούδι του “Αχ χελιδόνι μου” ηχογραφείται με το Γιώργο Νταλάρα και παράλληλα ακούγεται από τη Λίτσα Σακελλαρίου στην ταινία του Όμηρου Ευστρατιάδη “Η Ιδιωτική μου Ζωή”, ενώ το “Μάνα δεν φυτέψαμε” ακούγεται από το Γιάννη Πάριο στην ταινία “Πρόκληση”, επίσης του Ό.Ευστρατιάδη. Γράφει μουσική και τραγούδια για την ταινία του Ορέστη Λάσκου “Διακοπές στην Κύπρο”. 1972: Κυκλοφορεί ο τρίτος μεγάλος δίσκος του (“Να ‘Χαμε τι να ‘Χαμε”) σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Με τον Παπαδόπουλο γράφουν παράλληλα και κάποια τραγούδια που δε θα περάσουν από τη λογοκρισία της εποχής (“Ο αρχηγός”, “Θα κλείσω το παράθυρο”), ενώ με δικούς του στίχους γράφει την “Πρώτη Μαΐου”, τον “Τσε” και το “Μέρμηγκα”. Γράφει τραγούδια για την ταινία του Τάκη Βουγιουκλάκη “Η Αλίκη Δικτάτωρ”. Γίνεται ιδρυτικό στέλεχος της ΕΜΣΕ, του συνδικαλιστικού σωματείου των δημιουργών που θα ξεκινήσει με αφορμή την μεγάλη επέκταση της πειρατείας στο χώρο της δισκογραφίας. 1973: Η συνεργασία του με τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου ξεκινάει με ένα τραγούδι που ακούγεται στους τίτλους της ταινίας των Θανάση Ρεντζή και Νίκου Ζερβού “Μαύρο-Ασπρο”: “Βγήκαμε κάποτε στο δρόμο κι ήμασταν δυο”, τραγουδά η Χάρις Αλεξίου. Η μελωδία θα γίνει αργότερα πασίγνωστη με στίχους του ίδιου και με τίτλο “Καλημέρα ήλιε”. Στα πλαίσια των αναζητήσεων του έξω από τις φόρμες του λαϊκού τραγουδιού, αρχίζει τη μελοποίηση ποιημάτων του Ναζίμ Χικμέτ, με ελληνική απόδοση του Γιάννη Ρίτσου. Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου συλλαμβάνεται στο σπίτι του στο Χολαργό και κρατείται δέκα μέρες. 1974: Τον Απρίλιο κυκλοφορεί ο δίσκος “Καλημέρα Ήλιε” με στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου. Μέσα στο ξέφρενο κλίμα της μεταπολίτευσης συμμετέχει σε μεγάλες λαϊκές συναυλίες της εποχής (με αποκορύφωμα τη συναυλία στο Γήπεδο του Παναθηναϊκού που θα καταγράψει ο Νίκος Κούνδουρος στην ταινία του “Τραγούδια της Φωτιάς”) και, στο τέλος του χρόνου, κυκλοφορεί στο δίσκο “Τα Τραγούδια του Δρόμου”, με όλα εκείνα τα τραγούδια του που είτε είχαν απαγορευτεί τα προηγούμενα χρόνια είτε δεν τους είχε επιτραπεί η ηχογράφηση από τη λογοκρισία της επταετίας. 1975: Στο τέλος της χρονιάς, εννιά χρόνια μετά την πρώτη τους παρουσίαση σε συναυλίες, κυκλοφορούν για πρώτη φορά στη δισκογραφία τα “Νέγρικα”, με στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη. 1976: Τον Οκτώβριο κυκλοφορούν “Τα Τραγούδια μας”, ένας κύκλος λαϊκών τραγουδιών με στίχους του Φώντα Λάδη που καταγράφουν με άμεσο λόγο το πολιτικό κλίμα της μεταπολίτευσης. Βρίσκουν θέση σε κάθε κοινωνικοπολιτική διεκδίκηση της εποχής αλλά, την ίδια στιγμή, γνωρίζουν και αρκετούς αποκλεισμούς και απαγορεύσεις από το επίσημο κράτος. 1978: Αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΜΣΕ και πρωτοστατεί στη δημιουργία φορέα είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων. Παντρεύεται την ηθοποιό Δώρα Σιτζάνη. 1979: Τον Ιούνιο κυκλοφορεί ο δίσκος “Τα Τραγούδια της Χαρούλας”, με στίχους του Μανώλη Ρασούλη και του Πυθαγόρα, άλμπουμ που σηματοδοτεί την -ύστερα από τόσα χρόνια δημιουργικής πολιτικής στράτευσης- εκ νέου κατεύθυνση του δημιουργού προς ένα “καθημερινό λαϊκό τραγούδι”. 1980: Τον Οκτώβριο κυκλοφορεί ο δίσκος “Για μια Μέρα Ζωής” που είναι και ο τελευταίος του. Μέσα από τραγούδια με στίχους διαφόρων στιχουργών επιχειρεί μια προσέγγιση στον ηλεκτρικό ήχο της εποχής. 1981: Τον Μάιο πραγματοποιεί σειρά συναυλιών στο εξωτερικό (Καναδάς, Η.Π.Α., Αγγλία, Σουηδία). Τον Ιούνιο, μαζί με τον Χρήστο Λεοντή και τον Θάνο Μικρούτσικο, ξεκινούν σειρά κοινών συναυλιών ανά την Ελλάδα. Τον Οκτώβριο θα μπει στο Γενικό Κρατικό με περικαρδίτιδα και νεφρική ανεπάρκεια και, στο τέλος του χρόνου, θα ταξιδέψει στη Μόσχα για ιατρικές εξετάσεις. 1982: Στις 8 Ιουνίου θα χτυπηθεί από εγκεφαλικό επεισόδιο. Θα μείνει ένα μήνα στο νοσοκομείο και στις 16 Αυγούστου θα ταξιδέψει εκ νέου στη Μόσχα, προκειμένου να συνεχίσει τη νοσηλεία του. Στις 7 Σεπτεμβρίου θα υποστεί και δεύτερο εγκεφαλικό, το οποίο θα αποβεί μοιραίο. Δέκα μέρες αργότερα (17 Σεπτεμβρίου) θα φύγει για πάντα…

Πηγη:tvxs.gr

http://www.kar.org.gr/?p=28290

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα ναρκωτικά






Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα ναρκωτικά


Τα γνωστά αντιεπιστημονικά, βαθιά αντιδραστικά και άκρως επικίνδυνα ιδεολογήματα που αφορούν το πρόβλημα της τοξικοεξάρτησης επαναφέρει η «ΑΥΓΗ» με άρθρο που υπογράφει μέλος της ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας και δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 8 Οκτώβρη, με τίτλο «Ινδική Κάνναβη: Ναρκωτικό ή φάρμακο». Τι γράφει; «Το 2014 η χρήση κάνναβης στην Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί ταμπού παρά τη φυσική της προέλευση και τη μηδαμινή τοξική παρενέργεια - εξάρτηση (μικρότερη κι από αυτή του απλού καπνού), αλλά και την κοινή παραδοχή ότι στην Ελλάδα έχουμε χιλιάδες χρήστες - μικροκαλλιεργητές. Δεν είναι όμως μόνο αυτή η διάσταση του ζητήματος, αν και είναι πολύ σημαντικό το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης, το κατά πόσο δηλαδή επιτρέπεται σε κάποιον να κάνει ό,τι θέλει με τον εαυτό του, εφόσον φυσικά δεν παραβιάζει τα όρια του άλλου». Αντιδραστική άποψη αυτή η τελευταία. Δηλαδή αν ο άλλος θέλει να αυτοκτονήσει, θα τον αφήσει η αρθρογράφος, ο ΣΥΡΙΖΑ να το κάνει; Τέτοια κοινωνία ονειρεύονται και λανσάρουν; Αλλά και η μηδαμινή εξάρτηση είναι καλό παραμύθι για να πλασάρεις ναρκωτικά. Γιατί από τον καπνό (είναι εξάρτηση) δεν περνά κανείς στην ηρωίνη. Από το χασίς σχεδόν όλοι. Γράφει ακόμη: «Η κάνναβη μπορεί να αποτελέσει ένα από τα καλύτερα φάρμακα για τον καρκίνο, το γλαύκωμα, την επιληψία, το άσθμα, τη σκλήρυνση κατά πλάκας, το Αλτσχάιμερ, το AIDS, το διαβήτη, τη δυσκοιλιότητα και ένα σωρό άλλες ασθένειες, ενώ γενικώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ηρεμιστικό και κατευναστικό βγαλμένο από τη φύση...». Δεν δίνει όμως καμιά ιατρική έρευνα που να το βεβαιώνει, παρά μόνο το βιβλίο κάποιου Γ. Οικονομόπουλου «Ιαμα Κάνναβη» και μια καταγραφή μελών του «Συλλόγου Θεραπευτικής Κάνναβης από ανθρώπους που είχαν ιατρικό πρόβλημα και μέσα από την κάνναβη, βρήκαν επιτέλους τη λύση...». Οι ίδιοι το λένε ότι το χασίς τούς γιάτρεψε... Εμείς να προσθέσουμε ότι η Eurostat είχε δώσει οδηγία στα κράτη - μέλη της ΕΕ να συνυπολογίσουν στις εθνικές στατιστικές τις παράνομες δραστηριότητες που δημιουργούν σημαντικά έσοδα (λαθρεμπόριο ναρκωτικών, πορνεία). Πρώτο βήμα για νομιμοποίησή τους... Αυτό θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Το χασίς και όλα όσα λέει μαλακά ναρκωτικά τα θέλει νόμιμα... *** Οι επικίνδυνες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των ναρκωτικών είναι γνωστές εδώ και χρόνια, μέσα από δημόσιες τοποθετήσεις, έγγραφα, τη συμμετοχή συνιστωσών του στα ναρκω-φεστιβάλ. Σύμφωνα με αυτές, ο χρήστης ναρκωτικών είναι «άρρωστος», ο διαχωρισμός σε «σκληρά» και «μαλακά» επιβεβλημένος, η κάνναβη είναι αθώα και ακίνδυνη, με λίγα λόγια όλη η προπαγάνδα της ΕΕ. Δε θα μπούμε στη διαδικασία να ανατρέξουμε σε παλαιότερα στοιχεία, καθώς χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες και εκθέσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την επικινδυνότητα των υποτιθέμενων «μαλακών» ναρκωτικών, καθιστώντας τον επιδιωκόμενο από την κυρίαρχη πολιτική διαχωρισμό σε «σκληρά και μαλακά» ναρκωτικά ως αντιεπιστημονικό, που απέχει από την πραγματικότητα. Η χρήση κάνναβης ήδη έχει μετατραπεί σε πρόβλημα πρώτης γραμμής, παραμένει η πρώτη ουσία για την έναρξη της χρήσης ναρκωτικών. *** Αξίζει να αναφερθούμε στα τελευταία ευρήματα, όπως παρουσιάζονται στην Εκθεση για τα ναρκωτικά του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) και αφορούν το έτος 2012. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζητούν να απεξαρτηθούν από την «αθώα» κάνναβη, αντιμετωπίζοντας πολλά σοβαρά οργανικά και ψυχολογικά προβλήματα. «Τα επείγοντα περιστατικά που συνδέονται με τη χρήση κάνναβης αποτελούν διογκούμενο πρόβλημα. Τα συμπτώματα είναι, μεταξύ άλλων, άγχος, ψυχωσικά ή άλλα ψυχιατρικά συμπτώματα», είναι μια από τις επισημάνσεις της Εκθεσης. «Η κάνναβη - επισημαίνεται - αποτελεί πλέον τη συχνότερα αναφερόμενη ουσία χρήσης απ' όσους ξεκινούν θεραπεία απεξάρτησης για πρώτη φορά στη ζωή τους». Αναλυτικά αναφέρουμε: •Πάνω από 55.000 άνθρωποι στην Ιταλία που απευθύνθηκαν για πρώτη φορά σε θεραπευτικό πρόγραμμα ζήτησαν απεξάρτηση από την κάνναβη (το 2006 ήταν περίπου 40.000 άνθρωποι). •Πάνω από 50.000 άνθρωποι στη Γαλλία το ίδιο (το 2006 ήταν περίπου 35.000). •Πάνω από 35.000 στην Ισπανία (περίπου 23.000 ήταν το 2006). •Περίπου 25.000 στη Γερμανία (το 2006 ήταν λιγότεροι από 20.000). •Περίπου 18.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο (περίπου 10.000 το 2006). •Περίπου 45.000 σε άλλες χώρες (περίπου 32.000 το 2006). *** Είναι εξίσου αντιεπιστημονικό να αναζητά κανείς τα αίτια της εξάρτησης σε ιατρικούς, ψυχολογικούς, βιολογικούς λόγους. Η εξάρτηση, πριν γίνει ατομικό σύμπτωμα, είναι μια κοινωνική συμπεριφορά που διαμορφώνεται στο πλαίσιο της κυρίαρχης ιδεολογίας ενός πολιτισμού της παρακμής. Τα ναρκωτικά στο μοναδικό επίπεδο που μπορούν να διαχωριστούν είναι αυτό της φαρμακολογίας, της χημικής σύνθεσης και της επίδρασής τους, σε καμιά περίπτωση όμως ο διαχωρισμός τους δεν μπορεί να είναι κοινωνικός και ψυχολογικός. Οι αιτίες που οδηγούν στην «επιλογή» μιας ναρκωτικής ουσίας είναι κοινές για όλες τις ουσίες. «(...) η επερχόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς έχει να διανύσει το δρόμο αδιαφορώντας, παντελώς όμως, για τις συντηρητικές, αποστειρωμένες, δύσκαμπτες και αναποτελεσματικές κραυγές που είναι βέβαιο ότι θα είναι στημένες στη γωνιά για να εξυπηρετήσουν τους δικούς τους σκοπούς», καταλήγει μεταξύ άλλων το συγκεκριμένο άρθρο στην «ΑΥΓΗ». Αναμασώντας το γνωστό και εξακριβωμένα λανθασμένο επιχείρημα, ότι, δηλαδή, λόγω της πολιτικής απαγόρευσης αυξάνονται οι χρήστες ηρωίνης και άλλων «σκληρών» ναρκωτικών, «που εξοντώνουν κυριολεκτικά τους νέους και τις νέες μας στερώντάς τους κάθε κριτική σκέψη, δημιουργία, ελπίδα ή διάθεση για αγώνα και ζωή». Είναι άλλη μια «γεύση» για το υποθηκευμένο μέλλον που ετοιμάζει η «επερχόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς»; Στη χρήση και στην εξάρτηση δεν έχει σημασία ποια ουσία χρησιμοποιεί κανείς. Σημασία έχει η διαμόρφωση μιας κατάστασης του «φτιαξίματος», μιας ψυχολογίας «εξάρτησης». Γιατί ένα άτομο χρησιμοποιεί τα ναρκωτικά για να ξεφύγει από μια ατομική και κοινωνική πραγματικότητα που καραδοκεί να τον συνθλίψει. *** Μέσα και από αυτό το επιμέρους, αλλά εξίσου ζωτικής σημασίας θέμα των ναρκωτικών ανιχνεύεται ο πυρήνας των δύο ριζικά διαφορετικών και αντίθετων κόσμων, του παλιού και του καινούριου, που εκφράζουν ο ΣΥΡΙΖΑ και εμείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και μέσα από το πρόβλημα των ναρκωτικών, προτείνει τη διαχείριση της βαρβαρότητας, δώσε ναρκωτικά - «φάρμακα» στο λαό να μην πονάει, αλυσόδενέ τον με κάθε τρόπο, με το μανδύα του «ριζοσπαστικού» που όμως είναι βαθιά αντιδραστικό. Το ΚΚΕ αγωνίζεται για ανθρώπους πραγματικά ελεύθερους, μακριά από κάθε είδους εξάρτηση κι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να «βολεύονται με λιγότερο ουρανό».

Ελ. Τζ.


http://www.rizospastis.gr/page.do?id=15443&publDate=10%2F10%2F2014&direction=1&pageNo=24

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Μάνο Κατράκη







Το μεγάλο ηθοποιό και κομμουνιστή Μάνο Κατράκη τιμά η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ με μία εκδήλωση αφιερωμένη στη ζωή και τη δράση του. Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 18 Οκτώβρη, στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα Συνεδρίων στην έδρα της ΚΕ, στον Περισσό. Στην εκδήλωση θα μιλήσει ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, και θα παρουσιαστεί ένα αφιέρωμα στον Μάνο Κατράκη, το οποίο θα περιλαμβάνει οπτικοακουστικό υλικό και θεατρικούς διαλόγους. Τίτλος της εκδήλωσης είναι «Στο μπόι σου παίρνει μέτρο η ανθρωπιά και η τέχνη», λόγια του Γιάννη Ρίτσου που αναφέρονται στο μεγάλο ηθοποιό. Θα γίνει μία αναδρομή στην αξιόλογη πορεία του ως ηθοποιού και στην αγωνιστική στάση που κράτησε παράλληλα σε όλη τη ζωή του. Με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατο του Μάνου Κατράκη, θα παρουσιαστούν στιγμές από την πορεία του στην υποκριτική, που ξεκίνησε από την πρώτη εμφάνιση το 1928 και συνεχίστηκε για 50 χρόνια συνεχούς προσφοράς, με ερμηνείες που άφησαν εποχή, με βραβεία και κριτικούς επαίνους. Όλα δεμένα με μία συνεπή στάση στη ζωή του, η οποία ξετυλίχτηκε μέσα σε συνθήκες πολέμου, διωγμών, αγώνα μέσα από το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, μια ζωή στρατευμένη στην υπόθεση της.


http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=8137155