Τρίτη θέση για την Ελλάδα στο FIFA World Cup U15

 

Η εντυπωσιακή πορεία

 της Εθνικής Κ15

 στο FIFA U15 

World Cup & Festival 2026 

στο Μπακού 

ολοκληρώθηκε 

με απόλυτα 

επιτυχημένο τρόπο!

Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κατέκτησε 

την τρίτη θέση στη διοργάνωση, επικρατώντας

 με το εντυπωσιακό 6-2 της Παραγουάης στον μικρό τελικό! 

Η ελληνική ομάδα, η οποία συγκροτήθηκε

 εξ ολοκλήρου από ποδοσφαιριστές

 του αναπτυξιακού προγράμματος της ΕΠΟ «Αναγέννηση», 

ολοκλήρωσε μια εκπληκτική πορεία ανάμεσα στις 189 ομοσπονδίες 

που συμμετείχαν αρχικά στη διοργάνωση!

Οι ποδοσφαιριστές του Στέλιου Μπίκα πραγματοποίησαν 

ακόμη μία εξαιρετική εμφάνιση, επιβάλλοντας 

τον ρυθμό τους και προσφέροντας πλούσιο θέαμα. 

Η Παραγουάη προηγήθηκε στο 5ο λεπτό, 

όμως 

η αντίδραση της Εθνικής ήταν άμεση. 

Στο 9’, ο Πριόβολος γύρισε την μπάλα στον Κορμανό, 

ο οποίος με δυνατό σουτ ισοφάρισε σε 1-1. 

Τρία λεπτά αργότερα, οι ρόλοι αντιστράφηκαν: 

ο Κορμανός έβγαλε την κάθετη πάσα

 και ο Πριόβολος με πλασέ έδωσε το προβάδισμα στην Ελλάδα 

(2-1).

Στο 27’, ο Δημητρακόπουλος δημιούργησε και ο Κορμανός, 

με πλασέ από πλάγια θέση, έκανε το 3-1. 

Ο Κακαλής στο 31’ ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 4-1, 

ενώ στο 36’ ήρθε ένα από τα πιο όμορφα γκολ της αναμέτρησης. 

Η μπάλα ξεκίνησε από τον τερματοφύλακα της Εθνικής, 

κυκλοφόρησε με τρεις διαδοχικές πάσες και έφτασε στον Πριόβολο, 

ο οποίος γύρισε μέσα στη μεγάλη περιοχή 

για τον Δημητρακόπουλο 

και εκείνος με εξαιρετικό «σκάψιμο» πέτυχε το 5-1.

Η Παραγουάη μείωσε στο 39’ με σουτ έξω από την περιοχή, 

όμως η τελευταία λέξη ανήκε στην Ελλάδα. Στο 40’, 

ο Παπαγεωργόπουλος έκανε το γύρισμα από αριστερά και ο Σολωμίδης 

με πλασέ στην γωνία διαμόρφωσε το τελικό 6-2, 

επισφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την κατάκτηση της τρίτης θέσης.

Η Εθνική Κ15 ολοκλήρωσε τη διοργάνωση με εννέα νίκες και μία ήττα, 

κατακτώντας την τρίτη θέση ανάμεσα στις 189 ομοσπονδίες

 που συμμετείχαν στο FIFA U-15 World Cup & Festival 2026. 

Από τις πέντε νίκες στην πρώτη φάση και την πρώτη θέση στον όμιλό της, 

μέχρι τις προκρίσεις επί της Αυστραλίας, της Ουρουγουάης και της Γουινέας, 

η ελληνική ομάδα έφτασε μέχρι την τετράδα και ολοκλήρωσε την παρουσία της στο βάθρο.

Η επιτυχία αυτή αποτελεί μια σπουδαία επιβράβευση για τους νεαρούς διεθνείς, 

τον προπονητή Στέλιο Μπίκα και όλους όσοι εργάζονται 

για το αναπτυξιακό πρόγραμμα της ΕΠΟ «Αναγέννηση». 

Μια ομάδα που αποτελείται αποκλειστικά από ποδοσφαιριστές 

του προγράμματος και απέδειξε στο Μπακού ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο

 διαθέτει ταλέντο, προοπτική και ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

Υπενθυμίζονται οι κλήσεις του προπονητή 

της Εθνικής Κ15, Στέλιου Μπίκα:

Τερματοφύλακες: Δημήτριος Παπαζυγούρας (Αστέρας AKTOR),

 Ιωάννης Χρυσουλάκης (ΠΑΟΚ).

Αμυντικοί: Νικόλαος Βιδάλης (Ολυμπιακός), Ευγένιος Δημόπουλος (Ολυμπιακός), 

Νικόλαος Βαμβακούσης (Παναθηναϊκός), Δημήτριος Παπαγεωργόπουλος (ΠΑΟΚ).

Μέσοι: Αθανάσιος Φλέγγας (Ολυμπιακός), Άγγελος Μούτας (Ολυμπιακός), 

Χρήστος Κακαλής (ΠΑΟΚ), Αθανάσιος Δημητρακόπουλος (Παναθηναϊκός), 

Φώτιος Σολωμίδης (ΠΑΟΚ).

Επιθετικοί: Άγγελος Κορμανός (ΑΕΚ), 

Κωνσταντίνος-Δημήτριος Βουρλούμης (Παναθηναϊκός), 

Γρηγόριος Πριόβολος (ΠΑΟΚ).

© ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ

https://www.ertsports.gr/podosfairo/ethnikes-omades-podosfairo/triti-thesi-gia-tin-ellada-sto-fifa-world-cup-u15/

https://aekpadou.blogspot.com/2026/10/fifa-world-cup-u15.html

Δίστομο, η μέρα που σταμάτησε ο χρόνος

 

«Η Μαρία Παντίσκα κλαίει με λυγμούς, 

τέσσερις μήνες αφότου 

οι Γερμανοί σκότωσαν τη μητέρα της 

στη σφαγή του Διστόμου».

 Φωτογραφία: Dmitri Kessel για το περιοδικό LIFE, 

Νοέμβριος 1944. [1]

Γράφει ο Δημήτριος Σ. Κορωνάκης*

10 Ιουνίου 1944: Δίστομο, η μέρα που σταμάτησε ο χρόνος

Η 10η Ιουνίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. 

Είναι μια ανοιχτή πληγή στην ιστορική μνήμη της πατρίδας μας.

Συμπληρώνονται σήμερα 82 χρόνια 

από τη μέρα που το ρολόι στο Δίστομο Βοιωτίας 

σταμάτησε να μετρά ώρες ειρηνικής ζωής

 και άρχισε να μετρά το μέγεθος μιας ανείπωτης θηριωδίας. 

Η Σφαγή του Διστόμου παραμένει ένα από τα πιο αποτρόπαια, 

τυφλά εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Το χρονικό του απόλυτου κακού

Το πρωινό της 10ης Ιουνίου 1944, τίποτα δεν προμήνυε την καταστροφή. 

Μια φάλαγγα των Ες-Ες (SS) ξεκινά από τη Λιβαδειά για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. 

Μετά από μια ένοπλη σύγκρουση με αντάρτες του ΕΛΑΣ στην περιοχή, 

οι κατοχικές δυνάμεις αποφασίζουν να εφαρμόσουν το δόγμα των «συλλογικών αντιποίνων».

Μόνο που δεν επρόκειτο για αντίποινα. Ήταν μια προμελετημένη σφαγή αμάχων.

Οι στρατιώτες του 2ου λόχου του 8ου Συντάγματος των Ες-Ες, υπό τις διαταγές του υπολοχαγού Χανς Ζάμπελ, μπαίνουν στο χωριό με προτεταμένα τα όπλα και τα ξίφη. 

Αυτό που ακολούθησε δεν το χωράει ανθρώπινος νους:

• 117 γυναίκες, 111 άνδρες και 53 παιδιά κάτω των 16 ετών έπεσαν νεκροί.
• Βρέφη λίγων μηνών ξεκοιλιάστηκαν, έγκυες γυναίκες λογχίστηκαν, ο ιερέας του χωριού αποκεφαλίστηκε.
• Το χωριό παραδόθηκε στις φλόγες, αφήνοντας πίσω του στάχτη, ερείπια και μια διάχυτη μυρωδιά θανάτου.

Η φωτογραφία-σύμβολο που συγκλόνισε τον κόσμο

Λίγους μήνες μετά, τον Νοέμβριο του 1944, 

ο διεθνής φωτογράφος του περιοδικού LIFE, Dmitri Kessel, φτάνει στο Δίστομο. 

Εκεί, αιχμαλωτίζει με τον φακό του το πρόσωπο της Μαρίας Παντίσκα. 

Μια νεαρή γυναίκα με μαύρα ρούχα, με το βλέμμα της χαραγμένο από τον απόλυτο θρήνο 

και την απόγνωση.

Αυτή η φωτογραφία έγινε το παγκόσμιο σύμβολο της ναζιστικής βαρβαρότητας στην Ελλάδα. Ένα βλέμμα που μέχρι σήμερα μας κοιτάζει κατάματα και μας ζητά να μην ξεχάσουμε.

Μνήμη σημαίνει Δικαιοσύνη

Ογδόντα δύο χρόνια μετά, το Δίστομο δεν ζητά εκδίκηση. Ζητά Δικαιοσύνη. 

Κανένας από τους πρωταίτιους της σφαγής δεν τιμωρήθηκε ποτέ

 από τα γερμανικά δικαστήρια, 

ενώ ο νομικός και ηθικός αγώνας για τις γερμανικές αποζημιώσεις 

παραμένει ζωντανός και επίκαιρος.

Το Δίστομο είναι μια Μαρτυρική Πόλη, αλλά κυρίως είναι ένας φάρος μνήμης. 

Μας υπενθυμίζει πού μπορεί να οδηγήσει ο φασισμός, ο ρατσισμός και η απανθρωπιά.

Ποτέ ξανά φασισμός. Ποτέ ξανά Δίστομο.

---

Πηγές & Επιπλέον Υλικό

• Για την κεντρική φωτογραφία: Dmitri Kessel, 1η Νοεμβρίου 1944, «Η γυναίκα του Διστόμου (Μαρία Παντίσκα)». Δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό LIFE (τεύχος 27ης Νοεμβρίου 1944) στο αφιέρωμα «What the Germans did to Greece».
• Επίσημη Ιστορική Καταγραφή: Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου (Στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο της μαρτυρικής κωμόπολης).
• Ιστορικό Χρονικό: Αναλυτική αναδρομή στα γεγονότα και τα ονόματα των θυμάτων μέσω της Βικιπαίδειας / Σφαγή του Διστόμου.
• Οπτικοακουστικό Υλικό: Ψηφιοποιημένα ντοκιμαντέρ και μαρτυρίες επιζώντων στο Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ. [1, 2, 3]

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*O Δημήτριος Σ. Κορωνάκης είναι Δημοσιογράφος, απόφοιτος του τμήματος Δημοσιογραφίας 
(Συνάκτες και Ρεπόρτερς) του ΙΙΕΚ ΑΚΜΗ (1994-1996), εργάστηκε ως δημοσιογράφος από το 1992 
ως το 2011 κυρίως στο αθλητικό ρεπορτάζ,πέρασε μεταξύ άλλων από τους τηλεοπτικούς σταθμούς 
ΕΡΤ, ΑΝΤΕΝΝΑ, ΤΕΜΠΟ, ΠΟΛΙΣ, από τον ραδιοφωνικό σταθμό 902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM, 
από τις εφημερίδες ΕΠΙΧΕΙΡΩ, FORZA, ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ, ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΕΚ 
και από τα περιοδικά των εκδόσεων Γ.Χ. Αλεξανδρής, ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ, ΤΖΑΜΠΟΛ, 
ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΟΥΤΜΠΟΛ κ.α.  

https://aekpadou.blogspot.com/2026/06/blog-post_10.html

---

"Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ" του Edward Albee

 

Το "Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ" του Edward Albee είναι ένα κλασικό θεατρικό έργο που εξερευνά τις βαθύτερες ανθρώπινες σχέσεις και την αναζήτηση της αλήθειας. Τοποθετημένο σε ένα μικρό πανεπιστημιακό συγκρότημα στην Αμερική, οι χαρακτήρες του έργου επιδίδονται σε μια σφοδρή αναμέτρηση με τις ψυχές τους και τις κρυμμένες αλήθειες τους, παρουσιάζοντας μια κοινωνική κριτική για την αμερικανική ζωή και τις σχέσεις.

Η πλοκή επικεντρώνεται σε τέσσερις χαρακτήρες που, μέσα σε τέσσερις ώρες, αποκαλύπτουν τις εσωτερικές τους συγκρούσεις και τις προδοσίες. Το καθιστικό τους μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, όπου οι προσωπικές τους μύθοι καταρρέουν, προκαλώντας έντονα συναισθήματα και αναστάτωση. Ο Albee δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντασης και δραματικής ανατροπής, καταγράφοντας την αγωνία και την απελπισία των ηρώων του.

Η γραφή του Albee είναι γεμάτη από κοφτερούς διαλόγους και λυρικές αναφορές, που αποτυπώνουν την ψυχολογία των χαρακτήρων με ακρίβεια και βάθος. Οι λέξεις του αποκαλύπτουν τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης και κρατούν τον αναγνώστη σε εγρήγορση, καθώς η αλήθεια αναδύεται μέσα από το παιχνίδι των αποκαλύψεων.

Αν ενδιαφέρεσαι για τις ανθρώπινες σχέσεις και την ψυχολογική αναζήτηση, αυτό το έργο είναι απαραίτητο. Με την ανατρεπτική του πλοκή και τους δυναμικούς χαρακτήρες, το "Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ" θα σου προσφέρει μια μοναδική αναγνωστική εμπειρία που θα σε κρατήσει σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα.

Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ - Edward Albee | Public βιβλία